żywe komórki bakteryjne
Żywe komórki bakteryjne to jednokomórkowe mikroorganizmy prokariotyczne, które stanowią jedną z najliczniejszych i najbardziej zróżnicowanych grup organizmów na Ziemi. W przeciwieństwie do komórek eukariotycznych, bakterie nie posiadają jądra komórkowego ani organelli otoczonych błonami. Ich materiał genetyczny (DNA) znajduje się w cytoplazmie w postaci nukleoidu.
Bakterie charakteryzują się różnorodnymi kształtami (ziarniaki, pałeczki, przecinkowce, spirale), wielkością (zwykle 0,5-5 μm) oraz właściwościami metabolicznymi. Mogą występować jako organizmy tlenowe, beztlenowe lub względnie beztlenowe. Posiadają ścianę komórkową zbudowaną najczęściej z peptydoglikanu, która decyduje o ich podziale na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.
Żywe komórki bakteryjne wykazują zdolność do szybkiego namnażania się, głównie przez podział binarny, oraz adaptacji do różnorodnych warunków środowiskowych. W diagnostyce mikrobiologicznej ich żywotność określa się poprzez zdolność do wzrostu na podłożach hodowlanych, aktywność metaboliczną lub integralność błony komórkowej. Badanie żywych komórek bakteryjnych ma kluczowe znaczenie w diagnostyce chorób zakaźnych, określaniu wrażliwości na antybiotyki oraz badaniach epidemiologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Salmonella enterica – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt Vivotif zawiera żywe, atenuowane szczepy Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w dawce nie mniejszej niż 2×10 CFU w kapsułce dojelitowej. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań dotyczących wpływu szczepionki na rozród zwierząt oraz bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Nie ustalono, czy podanie Vivotifu w okresie ciąży może powodować uszkodzenia płodu lub negatywnie wpływać na zdolności rozrodcze. Z tego względu stosowanie szczepionki w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieje bezwzględna konieczność, np. w przypadku wysokiego ryzyka zakażenia podczas podróży do obszarów endemicznych duru brzusznego.
dur brzuszny, jednostki tworzące kolonie, kapsułki dojelitowe, obszar endemiczny, płodność, przenikanie do mleka, rozwój płodu, Salmonella enterica, Salmonella typhi, szczep atenuowany, szczep bakteryjny, szczep Ty21a, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie Salmonella, zdolność rozrodcza, żywe komórki bakteryjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Vivotif to doustna szczepionka zawierająca co najmniej 2×10^9 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a, podawana w postaci kapsułek dojelitowych. Standardowy schemat szczepienia obejmuje trzy dawki podawane w dniach 1, 3 i 5, co jest niezbędne do uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej i skutecznej ochrony przed durem brzusznym. Ochrona rozwija się 7-10 dni po ostatniej dawce, dlatego zaleca się ukończenie pełnego cyklu co najmniej tydzień przed planowanym wyjazdem do rejonów endemicznych. Schemat dawkowania jest identyczny u dorosłych i dzieci powyżej 5. roku życia, natomiast szczepionka nie jest zalecana u dzieci poniżej 5 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Po trzech latach od szczepienia podstawowego wskazane jest podanie dawki przypominającej, również w schemacie 3 dawek w dniach 1, 3 i 5.
cykl szczepienia, dur brzuszny, kapsułka dojelitowa twarda, odpowiedź immunologiczna, przewód pokarmowy, rejon endemiczny, ryzyko zakażenia, S. Typhi Ty21a, Salmonella enterica, schemat dawkowania, schemat szczepienia podstawowego, serowar Typhi, szczepienie przypominające, szczepionka Vivotif, wywiad medyczny, żywe komórki bakteryjne