Dawkowanie i sposób podawania
Vivotif ≥ 2x10E9 CFU

Vivotif to doustna szczepionka zawierająca co najmniej 2×10^9 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a, podawana w postaci kapsułek dojelitowych. Standardowy schemat szczepienia obejmuje trzy dawki podawane w dniach 1, 3 i 5, co jest niezbędne do uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej i skutecznej ochrony przed durem brzusznym. Ochrona rozwija się 7-10 dni po ostatniej dawce, dlatego zaleca się ukończenie pełnego cyklu co najmniej tydzień przed planowanym wyjazdem do rejonów endemicznych. Schemat dawkowania jest identyczny u dorosłych i dzieci powyżej 5. roku życia, natomiast szczepionka nie jest zalecana u dzieci poniżej 5 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Po trzech latach od szczepienia podstawowego wskazane jest podanie dawki przypominającej, również w schemacie 3 dawek w dniach 1, 3 i 5.

Dawkowanie i sposób podawania szczepionki przeciwko durowi brzusznemu Vivotif

Vivotif jest szczepionką zawierającą nie mniej niż 2×109 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi (S. Typhi) Ty21a w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Prawidłowe dawkowanie i sposób podawania tej szczepionki jest kluczowy dla uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej i skutecznej ochrony przed durem brzusznym.1

Schemat dawkowania podstawowego

Standardowy schemat szczepienia obejmuje przyjęcie trzech dawek szczepionki Vivotif. Podawanie szczepionki powinno być przeprowadzone zgodnie z następującym harmonogramem: jedna kapsułka w dniu 1, jedna kapsułka w dniu 3 i jedna kapsułka w dniu 5. Pełny cykl jest niezbędny do uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej.2

Czas nabycia odporności i planowanie szczepienia

Ochrona przed zachorowaniem na dur brzuszny rozwija się w okresie od siedmiu do dziesięciu dni po przyjęciu ostatniej (trzeciej) dawki szczepionki. Z tego powodu zaleca się, aby pełen cykl szczepienia został ukończony minimum tydzień przed planowanym wyjazdem w rejony endemiczne, gdzie występuje ryzyko zakażenia.3

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Schemat dawkowania u dzieci i młodzieży jest identyczny jak u osób dorosłych. Należy jednak zaznaczyć, że bezpieczeństwo stosowania oraz skuteczność szczepionki Vivotif nie zostały określone u dzieci poniżej 5. roku życia. W związku z tym nie zaleca się stosowania tej szczepionki w tej grupie wiekowej.4

Szczepienie przypominające

U osób, które wcześniej otrzymały pełen cykl szczepienia, zaleca się wykonanie szczepienia przypominającego po trzech latach od ostatniego szczepienia. Schemat szczepienia przypominającego jest identyczny jak w przypadku szczepienia podstawowego i obejmuje przyjęcie trzech kapsułek w dniach 1, 3 i 5.5

Sposób podawania szczepionki

Szczepionka Vivotif wymaga specyficznego sposobu podawania w celu zachowania aktywności żywych komórek bakteryjnych i zapewnienia dotarcia do odpowiedniego odcinka przewodu pokarmowego. Każdą kapsułkę należy przyjmować według następujących zasad:6

  • Przyjmować na czczo – nie należy spożywać posiłków przed podaniem szczepionki
  • Po podaniu kapsułki należy zachować odstęp co najmniej jednej godziny przed kolejnym posiłkiem
  • Kapsułkę popijać zimną lub letnią wodą o temperaturze nieprzekraczającej 37°C
  • Kapsułki nie wolno rozgryzać ani żuć – należy ją połknąć w całości jak najszybciej po włożeniu do ust

Szczegółowa tabela dawkowania szczepionki Vivotif

Grupa wiekowa Dawka Schemat podstawowy Schemat przypominający Czas do uzyskania ochrony Planowanie przed podróżą
Dorośli i dzieci ≥ 5 lat 1 kapsułka (≥ 2×109 CFU S. Typhi Ty21a) 3 kapsułki: dni 1, 3, 5 3 kapsułki: dni 1, 3, 5 (po 3 latach od szczepienia podstawowego) 7-10 dni po ostatniej dawce Ukończenie cyklu minimum 1 tydzień przed wyjazdem
Dzieci < 5 lat Nie ustalono Nie zalecane – brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności Nie dotyczy Nie dotyczy Nie dotyczy

Uwagi kliniczne dotyczące dawkowania

Podczas wywiadu medycznego i planowania szczepienia przeciwko durowi brzusznemu należy zwrócić szczególną uwagę na następujące aspekty:7

  1. Konieczność ukończenia pełnego cyklu trzydawkowego – niepełny schemat szczepienia może nie zapewnić wystarczającej ochrony
  2. Właściwe rozplanowanie w czasie całego procesu szczepienia, uwzględniając termin wyjazdu w rejony endemiczne
  3. Szczegółowe instrukcje dla pacjenta dotyczące sposobu przyjmowania kapsułek (na czczo, bez rozgryzania)
  4. Przypomnienie pacjentowi o kontroli temperatury wody używanej do popicia kapsułki (woda nie może być gorąca)
  5. Zaplanowanie terminu szczepienia przypominającego po trzech latach od szczepienia podstawowego, jeśli pacjent będzie nadal narażony na ryzyko zakażenia
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl