Leki w grupie
„szczepionki przeciwbakteryjne”

Szczepionki przeciwbakteryjne to biologiczne preparaty stosowane w profilaktyce chorób wywoływanych przez bakterie. Ich działanie polega na stymulowaniu układu odpornościowego do wytworzenia swoistej odporności przeciwko określonym patogenom bakteryjnym. W przeciwieństwie do antybiotyków, które są stosowane w leczeniu już istniejących infekcji, szczepionki działają prewencyjnie, zapobiegając rozwojowi choroby.

Szczepionki przeciwbakteryjne mogą zawierać całe zabite bakterie (szczepionki inaktywowane), oczyszczone fragmenty bakterii (szczepionki podjednostkowe) lub osłabione, żywe bakterie (szczepionki atenuowane). Coraz częściej stosuje się także szczepionki polisacharydowe, skoniugowane z białkiem nośnikowym, co zwiększa ich immunogenność, szczególnie u małych dzieci.

Do najważniejszych szczepionek przeciwbakteryjnych należą: szczepionka przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTP, w Polsce dostępna jako Infanrix, Boostrix, Adacel), szczepionka przeciwko Haemophilus influenzae typu b (Hib, np. Act-HIB, Hiberix), szczepionka przeciwko pneumokokom (Prevenar 13, Synflorix, Pneumovax 23), szczepionka przeciwko meningokokom (Nimenrix, Bexsero, Trumenba) oraz szczepionka przeciwko gruźlicy (BCG).

Szczepionki przeciwbakteryjne można podzielić na kilka głównych podgrup: szczepionki pełnokomórkowe (zawierające całe zabite bakterie), szczepionki bezkomórkowe (zawierające tylko wybrane antygeny bakteryjne), szczepionki polisacharydowe (wykorzystujące oczyszczone polisacharydy otoczkowe bakterii) oraz szczepionki skoniugowane (w których polisacharydy połączone są z białkiem nośnikowym).

Największą zaletą stosowania szczepionek przeciwbakteryjnych jest możliwość zapobiegania poważnym chorobom zakaźnym, które w przeszłości były przyczyną wysokiej śmiertelności. Szczepienia umożliwiają również kontrolę epidemiologiczną chorób zakaźnych w populacji poprzez wytworzenie odporności zbiorowiskowej. Dodatkowo, stosowanie szczepionek przyczynia się do ograniczenia używania antybiotyków, co ma istotne znaczenie w walce z narastającą antybiotykoopornością bakterii.

Mimo licznych zalet, stosowanie szczepionek przeciwbakteryjnych wiąże się również z pewnymi ryzykami. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk w miejscu podania) oraz ogólne (gorączka, złe samopoczucie). Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcja anafilaktyczna. W przypadku szczepionek zawierających żywe, atenuowane bakterie, istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia choroby wywołanej przez szczep szczepionkowy, szczególnie u osób z obniżoną odpornością.

Lista leków w tej grupie

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl