błonica
Wskazanie

Błonica (dyfteryt) to ostra choroba zakaźna wywoływana przez maczugowca błonicy (Corynebacterium diphtheriae), który wytwarza silną egzotoksynę uszkadzającą tkanki. Charakteryzuje się powstawaniem błon rzekomo-błoniastych w gardle, krtani lub nosie oraz ogólnoustrojowym działaniem toksyny, która może uszkadzać serce i układ nerwowy. Błonica występuje głównie u osób nieszczepionych, szczególnie dzieci poniżej 15. roku życia.

W leczeniu błonicy kluczowe jest szybkie podanie swoistej antytoksyny błoniczej, która neutralizuje krążącą we krwi toksynę, zanim zwiąże się ona z tkankami. W Polsce dostępna jest antytoksyna końska. Równocześnie stosuje się antybiotykoterapię – najczęściej penicylinę krystaliczną (Penicillinum crystallisatum) lub erytromycynę (Erythromycinum). W przypadku alergii na penicyliny można zastosować klarytromycynę (Klacid, Fromilid) lub azytromycynę (Sumamed, Azibiot, Azitrin).

Największym wyzwaniem w leczeniu błonicy jest szybka diagnostyka i wdrożenie leczenia, ponieważ opóźnienie podania antytoksyny znacząco zwiększa ryzyko powikłań. Trudności terapeutyczne obejmują również monitorowanie i leczenie powikłań, takich jak zapalenie mięśnia sercowego, neuropatie obwodowe czy niewydolność oddechowa spowodowana niedrożnością dróg oddechowych. W ciężkich przypadkach może być konieczna intubacja lub tracheotomia.

Profilaktyka poekspozycyjna u osób z kontaktu obejmuje antybiotykoterapię (najczęściej erytromycyna przez 7-10 dni) oraz uzupełnienie szczepień, jeśli są niekompletne. Największym sukcesem w walce z błonicą jest powszechne szczepienie (w Polsce w ramach szczepień obowiązkowych preparatami skojarzonymi DTP lub dTap), które radykalnie zmniejszyło występowanie tej choroby w krajach rozwiniętych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl