wrzód miękki
Wskazanie

Wrzód miękki (chancroid) to bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową, wywoływana przez bakterię Haemophilus ducreyi. Charakteryzuje się powstawaniem bolesnych owrzodzeń w okolicy narządów płciowych, które – w przeciwieństwie do twardego owrzodzenia kiłowego – są miękkie, bolesne i często mnogie. Wrzodowi towarzyszą powiększone, bolesne węzły chłonne pachwinowe, które mogą ulegać rozmiękczeniu i samoistnie pękać.

Leczenie wrzodu miękkiego opiera się przede wszystkim na antybiotykoterapii. W Polsce stosuje się głównie azytromycynę (Azibiot, Sumamed, Azithromycin Genoptim) w pojedynczej dawce 1g doustnie lub ceftriakson (Biotrakson, Tartriakson) w jednorazowej dawce 250 mg domięśniowo. Alternatywnie można zastosować ciprofloksacynę (Cipronex, Proxacin) 500 mg dwa razy dziennie przez 3 dni lub erytromycynę (Erythromycinum) 500 mg cztery razy dziennie przez 7 dni.

Największe trudności w leczeniu wrzodu miękkiego związane są z późnym rozpoznaniem choroby, co wynika z jej rzadkiego występowania w krajach rozwiniętych i podobieństwa objawów do innych chorób przenoszonych drogą płciową. Dodatkowym problemem jest rosnąca oporność Haemophilus ducreyi na antybiotyki, zwłaszcza na tetracykliny i penicyliny. Współistniejące zakażenie HIV może wydłużać proces gojenia się owrzodzeń i wymagać dłuższej terapii. Kluczowe znaczenie ma również identyfikacja i leczenie wszystkich partnerów seksualnych z ostatnich 10 dni, aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się infekcji.

W przypadku powikłań, takich jak zapalenie węzłów chłonnych z ich rozmiękczeniem (bubo), może być konieczne wykonanie punkcji lub nacięcia chirurgicznego. Warto pamiętać, że wrzód miękki zwiększa ryzyko zakażenia HIV, dlatego u pacjentów z tą chorobą zawsze należy rozważyć wykonanie testu w kierunku HIV oraz innych chorób przenoszonych drogą płciową.