gorączka Q
Wskazanie

Gorączka Q to choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Coxiella burnetii. Charakteryzuje się różnorodnym obrazem klinicznym – od zakażeń bezobjawowych po ciężkie przypadki z zajęciem narządów wewnętrznych. Najczęstsze objawy ostrej gorączki Q to wysoka temperatura, bóle głowy, bóle mięśniowe, zmęczenie, kaszel i zapalenie płuc. Choroba może przejść w postać przewlekłą, której najczęstszą manifestacją jest zapalenie wsierdzia.

Zakażenie przenosi się głównie drogą wziewną poprzez wdychanie aerozolu zawierającego bakterie, które są wydalane przez zakażone zwierzęta (najczęściej bydło, owce, kozy). Możliwe jest również zakażenie przez spożycie niepasteryzowanych produktów mlecznych. Szczególnie narażone są osoby mające kontakt ze zwierzętami hodowlanymi, pracownicy rzeźni oraz lekarze weterynarii.

W leczeniu gorączki Q stosuje się przede wszystkim antybiotyki. W ostrej postaci choroby lekiem z wyboru jest doksycyklina (preparaty: Doxycyclinum TZF, Doxycyclinum Jelfa), stosowana przez 14 dni. W przypadku przeciwwskazań można zastosować makrolidy (Sumamed, Azimycin, Klacid) lub fluorochinolony (Cipronex, Avelox). W przewlekłej gorączce Q, zwłaszcza z zajęciem wsierdzia, konieczna jest długotrwała terapia skojarzona doksycykliną z hydroksychlorochiną (Plaquenil) przez co najmniej 18 miesięcy.

Największe trudności w leczeniu gorączki Q wiążą się z przewlekłą postacią choroby, szczególnie z zapaleniem wsierdzia. Leczenie jest długotrwałe, wymaga regularnego monitorowania skuteczności terapii i występowania działań niepożądanych. Problemem jest także opóźniona diagnostyka wynikająca z niespecyficznych objawów, które mogą być mylone z innymi chorobami. Dodatkowo, bakteria Coxiella burnetii jest wewnątrzkomórkowa, co utrudnia jej eradykację i wymaga stosowania antybiotyków przenikających do wnętrza komórek. W przypadku uszkodzenia zastawek serca może być konieczna interwencja chirurgiczna.