biegunka podróżnych
Wskazanie

Biegunka podróżnych to zaburzenie jelitowe, które dotyka osoby podróżujące do krajów o niższych standardach higienicznych. Występuje najczęściej w pierwszym tygodniu pobytu i objawia się wzmożoną częstotliwością wypróżnień (3 lub więcej luźnych stolców na dobę), czasem z towarzyszącymi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty czy gorączka. Główną przyczyną są patogeny bakteryjne (najczęściej szczepy enterotoksyczne E. coli), wirusowe lub pasożytnicze.

W leczeniu biegunki podróżnych kluczowe jest nawodnienie organizmu. Stosuje się doustne płyny nawadniające (np. Gastrolit, Orsalit, Floridral), które uzupełniają elektrolity. W przypadkach niepowikłanych pomocne są leki przeciwbiegunkowe: loperamid (Imodium, Stoperan) czy diosmektyt (Smecta, Diasmectite). W cięższych przypadkach lub przy objawach zakażenia bakteryjnego stosuje się antybiotyki: azytromycyna (Azibiot, Sumamed), ciprofloksacyna (Cipronex, Proxacin) lub rifaksymina (Xifaxan).

Największe trudności w leczeniu biegunki podróżnych obejmują narastającą antybiotykooporność patogenów, zwłaszcza w regionach Azji Południowo-Wschodniej. Problematyczne bywa także odróżnienie zwykłej biegunki podróżnych od poważniejszych infekcji jelitowych wymagających intensywniejszego leczenia. Wyzwaniem jest również właściwe nawodnienie pacjenta, szczególnie gdy występują wymioty lub gdy chory przebywa w regionach o ograniczonym dostępie do czystej wody. U części pacjentów biegunka może przejść w postać przewlekłą lub wywołać zespół jelita drażliwego po infekcji, co wymaga długotrwałego leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl