dżuma
Wskazanie

Dżuma to ostra, zakaźna choroba bakteryjna wywołana przez Gram-ujemną bakterię Yersinia pestis, która zazwyczaj jest przenoszona przez pchły żyjące na gryzoniach. Występuje w trzech głównych postaciach klinicznych: dżumy dymieniczej (najczęstszej), dżumy posocznicowej oraz dżumy płucnej (najcięższej i najbardziej zaraźliwej).

Choroba objawia się wysoką gorączką, ogólnym osłabieniem, bólami głowy i mięśni. W przypadku dżumy dymieniczej charakterystyczne jest bolesne powiększenie węzłów chłonnych (tzw. dymienic) w pachwinach, pachach lub na szyi. Dżuma posocznicowa przebiega z objawami posocznicy, bez wyraźnych dymienic, natomiast dżuma płucna objawia się ciężkim zapaleniem płuc z krwiopluciom.

Leczenie dżumy wymaga szybkiego wdrożenia antybiotykoterapii. W Polsce dostępne są leki, które mogą być stosowane w leczeniu dżumy, takie jak: Streptomycyna, Gentamycyna (Gentamycin), ciprofloksacyna (Cipronex, Proxacin), doksycyklina (Doxycyclinum, Doxylin) oraz chloramfenikol (Chloramphenicol). Leczenie powinno być prowadzone w warunkach izolacji, zwłaszcza w przypadku dżumy płucnej.

Największe trudności w leczeniu dżumy wynikają z jej szybkiego przebiegu i wysokiej śmiertelności w przypadku braku natychmiastowego leczenia. Dżuma płucna nieleczona ma śmiertelność bliską 100% i może rozprzestrzeniać się drogą kropelkową, stwarzając ryzyko epidemii. Problemem jest również opóźnienie w rozpoznaniu, ponieważ dżuma jest w Polsce chorobą praktycznie niewystępującą, co może prowadzić do błędów diagnostycznych. Dodatkowym wyzwaniem jest konieczność szybkiej identyfikacji ogniska zakażenia i przeprowadzenia działań przeciwepidemicznych, w tym deratyzacji i dezynsekcji.