przewlekłe nadciśnienie płucne noworodków

Przewlekłe nadciśnienie płucne noworodków (PPHN – Persistent Pulmonary Hypertension of the Newborn) to poważny stan kliniczny charakteryzujący się utrzymywaniem się wysokiego oporu naczyniowego w krążeniu płucnym po urodzeniu, co powoduje prawo-lewy przeciek krwi przez przetrwały przewód tętniczy lub otwór owalny, z następczym niedotlenieniem.

PPHN występuje z częstością 2-6 przypadków na 1000 żywych urodzeń i wiąże się z wysoką śmiertelnością (10-20%) oraz długofalowymi powikłaniami neurologicznymi. Etiologia może być pierwotna (idiopatyczna) lub wtórna do innych stanów, takich jak zespół aspiracji smółki, sepsa, zespół zaburzeń oddychania, hipoplazja płuc czy wrodzone wady serca.

Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną (sinica nieustępująca po podaniu tlenu, różnica w saturacji preduktalna vs. postduktalna >5%), badania obrazowe (echokardiografia z oceną ciśnienia w tętnicy płucnej i przecieków) oraz laboratoryjne. Leczenie polega na optymalizacji wentylacji, korekcie kwasicy, hipotermii i hipoglikemii, a w ciężkich przypadkach – na stosowaniu tlenku azotu, prostacyklin, inhibitorów fosfodiesterazy czy ECMO.

Właściwe rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia są kluczowe dla poprawy rokowania. Nowoczesne strategie terapeutyczne znacząco poprawiły przeżywalność noworodków z PPHN w ostatnich dekadach, jednak nadal stanowi ono istotne wyzwanie w neonatologii intensywnej opieki medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl