ziarniniak pachwinowy
Wskazanie

Ziarniniak pachwinowy (łac. granuloma inguinale, donovanosis) to przewlekła, rzadka choroba zakaźna przenoszona drogą płciową, wywoływana przez bakterię Klebsiella granulomatis (dawniej znaną jako Calymmatobacterium granulomatis). Charakteryzuje się tworzeniem się bezbolesnych, postępujących owrzodzeń w okolicy narządów płciowych i pachwin, które nieleczone mogą prowadzić do znacznych zniszczeń tkanek.

Choroba występuje endemicznie w regionach tropikalnych i subtropikalnych, szczególnie w Indiach, Papui-Nowej Gwinei, Australii, Afryce oraz niektórych częściach Ameryki Południowej i Środkowej. W krajach rozwiniętych, w tym w Polsce, ziarniniak pachwinowy jest rzadko spotykany i najczęściej dotyczy osób powracających z terenów endemicznych.

W leczeniu ziarniniaka pachwinowego stosuje się antybiotyki. Według polskich standardów leczenia, lekami pierwszego wyboru są: azytromycyna (Azibiot, Azithromycin, Sumamed), doksycyklina (Doxycyclinum, Doxylin, Unidox Solutab) lub ciprofloksacyna (Cipronex, Proxacin). W przypadkach opornych na leczenie lub u kobiet w ciąży można zastosować erytromycynę (Erythromycinum, Davercin) lub trimetoprim z sulfametoksazolem (Biseptol, Bactrim).

Największe trudności w leczeniu ziarniniaka pachwinowego to późne rozpoznanie z powodu rzadkości występowania w Polsce i podobieństwa objawów do innych chorób przenoszonych drogą płciową. Ponadto, istnieje ryzyko nawrotów, szczególnie jeśli terapia antybiotykowa jest zbyt krótka lub nieodpowiednia. Ważnym wyzwaniem jest również leczenie powikłań, takich jak zwężenia, deformacje narządów płciowych czy wtórne zakażenia bakteryjne. W niektórych przypadkach może być konieczna interwencja chirurgiczna w celu usunięcia ziarniniaków lub korekcji zniekształceń anatomicznych.