Leki w grupie
„antybiotyki aminoglikozydowe”

Antybiotyki aminoglikozydowe to grupa antybiotyków bakteriobójczych, które działają poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i śmierci komórki bakteryjnej. Charakteryzują się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, szczególnie wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa, oraz niektórych bakterii Gram-dodatnich.

Do najważniejszych antybiotyków aminoglikozydowych należą: gentamycyna (preparaty: Gentamicin, Gentamycin WZF), amikacyna (Amikacin), tobramycyna (Tobi, Bramitob), neomycyna (Neomycin), streptomycyna oraz kanamycyna. W Polsce najczęściej stosowane są gentamycyna i amikacyna ze względu na ich skuteczność oraz relatywnie niską toksyczność w porównaniu z innymi przedstawicielami tej grupy.

Główną zaletą aminoglikozydów jest ich silne działanie bakteriobójcze, szybki efekt terapeutyczny oraz synergistyczne działanie z antybiotykami beta-laktamowymi. Są skuteczne w leczeniu ciężkich zakażeń, zwłaszcza w przypadku sepsy, zapalenia wsierdzia, zakażeń szpitalnych oraz zakażeń wywołanych przez szczepy wielolekooporne. Dodatkowo, wykazują efekt poantybiotykowy, co oznacza, że ich działanie utrzymuje się nawet po spadku stężenia leku poniżej minimalnego stężenia hamującego.

Istotnym ograniczeniem stosowania aminoglikozydów jest ich potencjalna nefrotoksyczność i ototoksyczność. Mogą powodować uszkodzenie nerek (często odwracalne) oraz uszkodzenie słuchu i równowagi (często nieodwracalne). Z tego powodu wymagają monitorowania stężenia leku w surowicy oraz funkcji nerek podczas terapii. Ponadto, aminoglikozydy słabo wchłaniają się z przewodu pokarmowego, dlatego najczęściej podawane są pozajelitowo (dożylnie lub domięśniowo). Nie przenikają przez barierę krew-mózg, co ogranicza ich zastosowanie w zakażeniach ośrodkowego układu nerwowego.

Ze względu na mechanizm działania i właściwości fizykochemiczne, aminoglikozydy można podzielić na generacje. Do I generacji zalicza się streptomycynę i neomycynę, do II generacji kanamycynę i gentamycynę, natomiast do III generacji amikacynę i tobramycynę, które charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa i szerszym spektrum działania. Nowsze aminoglikozydy zostały zaprojektowane tak, aby minimalizować działania niepożądane przy zachowaniu skuteczności przeciwbakteryjnej.

Lista leków w tej grupie

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl