łupież pstry
Wskazanie

Łupież pstry (Pityriasis versicolor) to powszechna, łagodna infekcja grzybicza skóry, wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Malassezia. Choroba charakteryzuje się występowaniem przebarwionych plam na skórze, które mogą być jaśniejsze lub ciemniejsze od otaczającej skóry, często o nieregularnych kształtach i lekko złuszczającej się powierzchni. Zmiany najczęściej lokalizują się na górnej części tułowia, ramionach, szyi, rzadziej na twarzy czy kończynach dolnych.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju łupieżu pstrego są: zwiększona potliwość, narażenie na wysoką temperaturę i wilgotność, predyspozycje genetyczne, zaburzenia hormonalne oraz obniżona odporność. Choroba ma tendencję do nawrotów, szczególnie w okresie letnim i u osób predysponowanych.

W leczeniu łupieżu pstrego stosuje się preparaty przeciwgrzybicze w formie miejscowej oraz ogólnoustrojowej. Wśród leków miejscowych najpopularniejsze są szampony i kremy zawierające substancje takie jak ketokonazol (Nizoral), klotrimazol (Clotrimazolum GSK), mikonazol (Microdacyn), terbinafina (Lamisilatt) czy cyklopiroksolamina (Hascofungin). Przy rozległych zmianach może być konieczne zastosowanie leczenia ogólnoustrojowego, najczęściej flukonazolem (Fluconazole Polfarmex, Flukonazol Actavis) lub itrakonazolem (Trioxal, Orungal).

Największą trudnością w leczeniu łupieżu pstrego jest jego nawrotowy charakter. Nawet po skutecznej terapii u około 60-80% pacjentów dochodzi do nawrotu choroby w ciągu roku. Dlatego istotna jest profilaktyka polegająca na okresowym stosowaniu szamponów przeciwgrzybiczych, szczególnie w miesiącach letnich. Dodatkowym problemem jest przetrwała hipopigmentacja skóry, która może utrzymywać się przez wiele miesięcy po wyleczeniu infekcji grzybiczej, co często błędnie interpretowane jest przez pacjentów jako brak skuteczności leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl