nawroty drożdżycy pochwy
Wskazanie

Nawroty drożdżycy pochwy (kandydozy pochwy) to schorzenie charakteryzujące się występowaniem co najmniej czterech epizodów objawowego zakażenia grzybami z rodzaju Candida w ciągu roku. Głównym czynnikiem etiologicznym jest Candida albicans, ale mogą występować również inne gatunki, jak C. glabrata czy C. krusei. Pacjentki zgłaszają typowe objawy: świąd, pieczenie, upławy o konsystencji twarogu, zaczerwienienie i obrzęk sromu oraz dyskomfort podczas stosunków płciowych.

Nawrotowa drożdżyca pochwy stanowi istotny problem kliniczny, dotykający około 5-8% kobiet w wieku rozrodczym. Czynniki predysponujące obejmują: cukrzycę, immunosupresję, antybiotykoterapię, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, ciążę oraz noszenie obcisłej, nieodpowiedniej bielizny. Niektóre badania wskazują również na możliwy związek z predyspozycjami genetycznymi oraz zaburzeniami miejscowej odpowiedzi immunologicznej.

W leczeniu nawrotowej drożdżycy pochwy stosuje się preparaty przeciwgrzybicze miejscowe i ogólne. Wśród leków dostępnych w Polsce wyróżniamy: miejscowe – Clotrimazolum (Clotrimazol, Canesten), Nystatyna (Nystatyna GSK), Natamycyna (Pimafucin); oraz ogólne – Flukonazol (Fluconazole, Flukonahexal, Flumycon), Itrakonazol (Orungal, Itrokast) czy Ketokonazol (Ketokonazol). Leczenie obejmuje zazwyczaj terapię inicjującą (np. flukonazol 150mg doustnie jednorazowo), a następnie terapię podtrzymującą przez 6 miesięcy (np. flukonazol 150mg co tydzień).

Największe trudności w leczeniu nawrotowej drożdżycy pochwy wiążą się z identyfikacją i eliminacją czynników predysponujących, rozwojem oporności niektórych szczepów Candida na standardowe leki przeciwgrzybicze oraz niskim poziomem przestrzegania zaleceń dotyczących terapii podtrzymującej. Istotnym problemem jest również częste samoleczenie pacjentek bez konsultacji lekarskiej, co może prowadzić do błędnej diagnozy i nieodpowiedniego leczenia. Drożdżyca nawrotowa często wymaga interdyscyplinarnego podejścia, uwzględniającego leczenie chorób współistniejących i modyfikację stylu życia.

Obecnie dąży się do indywidualizacji terapii poprzez identyfikację gatunku Candida i określenie jego wrażliwości na leki przeciwgrzybicze. W przypadkach opornych rozważa się również inne strategie terapeutyczne, jak stosowanie probiotyków dopochwowych (zawierających szczepy Lactobacillus) czy terapię dekolonizacyjną partnerów seksualnych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl