drożdżakowe zakażenie błon śluzowych gardła
Wskazanie

Drożdżakowe zakażenie błon śluzowych gardła (faryngitis mycotica) to stan chorobowy wywołany nadmiernym namnażaniem się grzybów z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans, na błonie śluzowej gardła. Zakażenie to występuje zwykle u osób z obniżoną odpornością, pacjentów stosujących długotrwałą antybiotykoterapię, chorych na cukrzycę, nosicieli HIV, a także u osób używających wziewnych glikokortykosteroidów oraz u pacjentów po radioterapii obszaru głowy i szyi.

Objawami drożdżakowego zapalenia gardła są ból i dyskomfort podczas przełykania, uczucie pieczenia w gardle, biały lub żółtawy nalot na błonie śluzowej gardła, zaczerwienienie oraz czasem powiększone węzły chłonne szyi. Charakterystyczne są białe, kremowe plamy, które w przeciwieństwie do anginy paciorkowcowej, można zetrzeć szpatułką, odsłaniając zaczerwienioną i niekiedy krwawiącą błonę śluzową.

W leczeniu drożdżakowego zakażenia gardła stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze. W Polsce dostępne są preparaty miejscowe, takie jak Nystatyna zawiesina, Nystapol, Pimafucin tabletki do ssania, a także preparaty do płukania jamy ustnej jak Fluconazol. W przypadkach bardziej nasilonych lub nawracających stosuje się leki przeciwgrzybicze ogólnoustrojowe, takie jak Flukonazol (Fluconazole Polfarmex, Flumycon, Flucofast), Itrakonazol (Orungal, Trioxal) czy Ketokonazol (Ketokonazol Hasco, Ketoconazole Genoptim).

Największą trudnością w leczeniu drożdżakowego zakażenia gardła jest ryzyko nawrotów, szczególnie u pacjentów z czynnikami predysponującymi. Wyzwaniem jest także właściwe rozpoznanie, gdyż objawy mogą przypominać inne infekcje gardła, w tym bakteryjne. Dodatkowo, rozwijająca się oporność niektórych szczepów Candida na popularne leki przeciwgrzybicze komplikuje terapię. Istotnym elementem skutecznego leczenia jest identyfikacja i eliminacja czynników sprzyjających zakażeniu, takich jak nieprawidłowo leczona cukrzyca czy nieuzasadniona antybiotykoterapia.