Leki w grupie
„leki przeciwgrzybicze”

Leki przeciwgrzybicze to substancje wykorzystywane w terapii zakażeń grzybiczych. Działają poprzez uszkadzanie błony komórkowej grzybów, zaburzanie syntezy ergosterolu (kluczowego składnika błony komórkowej grzybów), hamowanie syntezy DNA lub RNA, lub poprzez blokowanie podziałów komórkowych grzybów. Skuteczność tych leków zależy od rodzaju grzyba wywołującego zakażenie oraz miejsca infekcji.

Leki przeciwgrzybicze dzielą się na kilka głównych grup: azole (flukonazol, itrakonazol, worykonazol), polieny (amfoterycyna B, nystatyna), echinokandyny (kaspofungina, mikafungina), allilominy (terbinafina) oraz inne grupy (np. flucytozyna, gryzeofulwina). Wśród polskich preparatów dostępne są m.in.: Diflucan (flukonazol), Orungal (itrakonazol), Vfend (worykonazol), AmBisome (amfoterycyna B), Mycamine (mikafungina), Lamisil (terbinafina).

Największymi zaletami stosowania leków przeciwgrzybiczych są: szeroki zakres działania wobec różnych patogenów grzybiczych, możliwość stosowania zarówno w terapii miejscowej jak i ogólnoustrojowej, oraz dostępność preparatów o różnych drogach podania (doustne, dożylne, miejscowe). Niektóre leki przeciwgrzybicze, jak np. azole, są stosunkowo bezpieczne i dobrze tolerowane przy długotrwałym stosowaniu.

Główne niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków przeciwgrzybiczych obejmują hepatotoksyczność (szczególnie w przypadku azoli), nefrotoksyczność (zwłaszcza przy stosowaniu amfoterycyny B), interakcje lekowe (azole są inhibitorami cytochromu P450), oraz reakcje alergiczne. Leki przeciwgrzybicze mogą również powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wysypki skórne, a niektóre z nich wykazują działanie teratogenne.

Ze względu na miejsce działania, leki przeciwgrzybicze można podzielić na stosowane miejscowo (kremy, maści, lakiery do paznokci, zawierające np. klotrimazol, mikonazol, cyklopiroks) oraz ogólnoustrojowo (doustne lub dożylne, takie jak flukonazol, itrakonazol, amfoterycyna B). W zależności od mechanizmu działania wyróżniamy leki zaburzające syntezę ergosterolu (azole), wiążące ergosterol i tworzące pory w błonie komórkowej (polieny), hamujące syntezę glukanu ściany komórkowej (echinokandyny) oraz hamujące syntezę kwasów nukleinowych (flucytozyna).

Lista leków w tej grupie

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl