grzybicze zakażenie paznokci
Wskazanie

Grzybicze zakażenie paznokci, czyli onychomikoza, to przewlekła infekcja grzybicza dotycząca płytki paznokciowej. Najczęściej występuje na paznokciach stóp (około 80% przypadków), znacznie rzadziej rąk. Zakażenia te stanowią około 50% wszystkich chorób paznokci i dotykają 2-13% populacji ogólnej, przy czym częstość występowania wzrasta z wiekiem, sięgając nawet 50% u osób po 70. roku życia.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju grzybicy paznokci są: zaburzenia krążenia obwodowego, cukrzyca, immunosupresja, urazy mechaniczne paznokci, nadmierna potliwość stóp, noszenie nieodpowiedniego obuwia oraz korzystanie z publicznych pływalni i natrysków. Klinicznie onychomikoza objawia się zgrubieniem, przebarwieniem, łamliwością płytki paznokciowej oraz podpaznokciowym rogowaceniem.

W leczeniu grzybicy paznokci stosuje się zarówno preparaty miejscowe, jak i ogólnoustrojowe. Wśród leków miejscowych dostępnych w Polsce znajdują się: amorolfina (Loceryl, Amorolak), cyklopiroks (Pirolam, Mycosten) oraz tiokonazol (Trosyd). Leczenie miejscowe jest długotrwałe (6-12 miesięcy) i mniej skuteczne niż terapia ogólna, szczególnie przy zajęciu macierzy paznokcia.

Leczenie ogólnoustrojowe opiera się głównie na stosowaniu terbinafiny (Lamisil, Erfin, Myconafine), itrakonazolu (Orungal, Trioxal, Itrokast) lub flukonazolu (Fluconazole, Flumycon, Flukonazol). Terbinafina stosowana jest zwykle przez 6 tygodni w przypadku paznokci rąk i 12 tygodni dla paznokci stóp. Itrakonazol może być stosowany w terapii ciągłej lub pulsacyjnej, co zwiększa compliance pacjentów.

Największe trudności w leczeniu grzybiczych zakażeń paznokci wynikają z długotrwałości terapii, co obniża adherencję pacjentów, trudności w penetracji leków do płytki paznokciowej oraz wysokiego odsetka nawrotów (20-50%). Dodatkowo, interakcje leków przeciwgrzybiczych z innymi preparatami oraz potencjalna hepatotoksyczność mogą ograniczać możliwości terapeutyczne u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Skuteczność leczenia jest również ograniczona u osób starszych z wolnym wzrostem paznokci oraz u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego.