roztwór laktulozy
Roztwór laktulozy to preparat zawierający laktulozę, który jest syntetycznym dwucukrem złożonym z galaktozy i fruktozy. Jest on stosowany głównie jako osmotyczny środek przeczyszczający, który przyciąga wodę do światła jelita i zmiękczą masy kałowe, ułatwiając defekację.
Mechanizm działania laktulozy opiera się na fakcie, że nie jest ona trawiona w przewodzie pokarmowym człowieka. Po dotarciu do okrężnicy ulega fermentacji przez bakterie jelitowe, co prowadzi do powstania krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych i obniżenia pH w świetle jelita. Zakwaszenie środowiska jelitowego stymuluje perystaltykę jelit i dodatkowo zmniejsza wchłanianie amoniaku, co jest wykorzystywane w leczeniu encefalopatii wątrobowej.
Roztwór laktulozy stosowany jest w leczeniu zaparć, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, kobiet w ciąży oraz osób z chorobami sercowo-naczyniowymi. Jest również lekiem z wyboru w zapobieganiu i leczeniu encefalopatii wątrobowej u pacjentów z marskością wątroby. Początek działania przeczyszczającego następuje zwykle po 24-48 godzinach od podania, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.
Najczęstsze działania niepożądane obejmują wzdęcia, dyskomfort brzuszny i biegunkę, szczególnie przy stosowaniu wyższych dawek. Długotrwałe stosowanie laktulozy może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, dlatego u pacjentów leczonych przewlekle zaleca się monitorowanie stężenia elektrolitów. Roztwór laktulozy dostępny jest w stężeniach 65-70% i powinien być przechowywany w temperaturze pokojowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Laktuloza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktuloza wykazuje bardzo niski profil toksyczności, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy wyniosła 48,8 ml/kg masy ciała (doustnie), dla dorosłych szczurów 43 ml/kg (doustnie) oraz 30 ml/kg (dootrzewnowo u noworodków). Objawy toksyczności obejmowały biegunkę, depresję i śpiączkę, a badania histopatologiczne wykazały krwotoczne zapalenie żołądka i jelit. W badaniach podostrych i przewlekłych, podawanie laktulozy w dawkach do 40 ml/kg/dobę nie wykazało istotnych działań toksycznych, jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu u szczurów i pawianów, prawdopodobnie związane ze skróconym czasem pasażu jelitowego. Badania reprodukcyjne i teratogenne na królikach, szczurach i myszach nie wykazały negatywnego wpływu nawet przy dawkach 3-6 razy wyższych niż stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakokinetyka, genotoksyczność, krwotoczne zapalenie żołądka i jelit, LD50, mutagenność, pasaż jelitowy, pęcznienie treści pokarmowej, profil bezpieczeństwa, roztwór laktulozy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność substancji, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Orifarm 2,5 g/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania laktulozy obejmują badania toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej u różnych gatunków zwierząt. W badaniach toksyczności ostrej podawano 50% roztwór laktulozy, przy czym LD50 wynosiło 48,8 ml/kg u myszy (doustnie), 43 ml/kg u dorosłych szczurów (doustnie), 30 ml/kg u noworodków szczurów (dootrzewnowo) oraz powyżej 15 ml/kg u świnek morskich. U naczelnych (pawianów) dawka 37 ml/kg była przeżywalna, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, dawki dobowo do 40 ml/kg u szczurów i do 20 ml/kg u pawianów przez okres 3-6 miesięcy powodowały jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu, prawdopodobnie związane ze skróceniem pasażu jelitowego. W badaniach podostrych (21 tygodni) nie stwierdzono działań toksycznych przy stężeniach laktulozy w paszy do 5%. U prosiąt podawanie 5-15% roztworów laktulozy przez okres do 114 dni nie wpływało negatywnie na przyjmowanie pokarmu ani tempo wzrostu, choć obserwowano przemijającą biegunkę w pierwszych tygodniach terapii.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka śmiertelna medialna, działanie toksyczne leku, genotoksyczność i mutagenność, pasaż jelitowy, potencjał mutagenny, roztwór laktulozy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duphalac 667 mg/ml
Duphalac, zawierający laktulozę w stężeniu 667 mg/ml w formie roztworu doustnego, jest stosowany głównie w leczeniu zaparć oraz encefalopatii wątrobowej. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, z możliwością podawania w jednej dawce dobowej lub w dawkach podzielonych. U dorosłych i młodzieży dawka początkowa wynosi 15-45 ml (1-3 saszetki), a dawka podtrzymująca 15-30 ml (1-2 saszetki). U dzieci w wieku 7-14 lat dawka początkowa to 15 ml (1 saszetka), a podtrzymująca 10-15 ml; u młodszych dzieci i niemowląt stosuje się odpowiednio mniejsze dawki (5-10 ml lub do 5 ml). W leczeniu encefalopatii wątrobowej u dorosłych zaleca się dawkę początkową 30-45 ml podawaną 3-4 razy na dobę, z dostosowaniem dawki do uzyskania 2-3 luźnych stolców dziennie. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 2-3 dniach terapii.
dawka początkowa, dawka podtrzymująca, Duphalac, efekt terapeutyczny, encefalopatia wątrobowa, laktuloza, luźny stolec, narażenie ogólnoustrojowe, odpowiedź kliniczna, podanie doustne, preparat przeczyszczający, roztwór doustny, roztwór laktulozy, zaburzenie nerek, zaburzenie wątroby, zaparcie, zmiękczenie stolca