zgon wieńcowy

Zgon wieńcowy to śmierć spowodowana ostrą niewydolnością serca w przebiegu choroby wieńcowej, najczęściej na skutek zawału mięśnia sercowego. Określenie to jest stosowane w medycynie sądowej i kardiologii w kontekście nagłej śmierci sercowej o etiologii niedokrwiennej.

Główną przyczyną zgonu wieńcowego jest krytyczne zmniejszenie lub całkowite zatrzymanie przepływu krwi przez tętnice wieńcowe, co prowadzi do niedokrwienia mięśnia sercowego i zaburzeń rytmu serca. Najczęstszym mechanizmem patofizjologicznym jest pęknięcie niestabilnej blaszki miażdżycowej z następczą zakrzepicą i zamknięciem światła naczynia wieńcowego.

W badaniu pośmiertnym (sekcji zwłok) charakterystyczne dla zgonu wieńcowego są zmiany w tętnicach wieńcowych w postaci zaawansowanej miażdżycy, zwężenia światła naczyń powyżej 75%, obecność zakrzepu lub świeżego zawału mięśnia sercowego. W przypadkach nagłego zgonu wieńcowego często obserwuje się również przerost mięśnia sercowego i blizny pozawałowe, świadczące o przewlekłej chorobie wieńcowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl