nieergolinowy agonista dopaminy

Nieergolinowi agoniści dopaminy stanowią grupę leków stosowanych głównie w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg. W odróżnieniu od starszej generacji agonistów dopaminy wywodzących się z ergoliny, nie zawierają one w swojej strukturze pierścienia ergolinowego.

Do najważniejszych przedstawicieli tej grupy należą pramipeksol, ropinirol, rotigotyna i apomorfina. Leki te działają poprzez bezpośrednią stymulację receptorów dopaminowych, szczególnie receptorów D2 i D3, naśladując działanie naturalnego neuroprzekaźnika – dopaminy.

Nieergolinowi agoniści dopaminy są cenieni w praktyce klinicznej ze względu na znacznie niższe ryzyko wystąpienia zwłóknienia zastawek serca i zwłóknienia pozaotrzewnowego w porównaniu do pochodnych ergoliny. Mogą być stosowane zarówno w monoterapii wczesnych stadiów choroby Parkinsona, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą w zaawansowanych stadiach choroby.

Najczęstsze działania niepożądane tych leków obejmują nudności, senność, zawroty głowy, epizody nagłego zasypiania oraz zaburzenia kontroli impulsów (hazard patologiczny, hiperseksualność, kompulsywne zakupy). Podczas rozpoczynania terapii zwykle stosuje się stopniowe zwiększanie dawki, aby zminimalizować działania niepożądane.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl