napad częściowy z wtórnym uogólnieniem

Napad częściowy z wtórnym uogólnieniem to postać napadu padaczkowego, który rozpoczyna się od ograniczonego obszaru mózgu (ogniska epileptogennego), a następnie rozprzestrzenia się na obie półkule mózgowe, prowadząc do napadu uogólnionego. W aktualnej klasyfikacji Międzynarodowej Ligi Przeciwpadaczkowej (ILAE) określany jest jako napad ogniskowy z ewolucją do obustronnego toniczno-klonicznego.

W fazie początkowej napadu występują objawy charakterystyczne dla napadów ogniskowych, takie jak automatyzmy, zaburzenia czuciowe, halucynacje zmysłowe czy dystonia kończyn. Pacjent może doświadczać aury, która jest subiektywnym objawem początku napadu. Następnie dochodzi do rozprzestrzenienia się wyładowań na obie półkule mózgowe, co skutkuje utratą przytomności i drgawkami toniczno-klonicznymi.

Diagnostyka obejmuje badanie elektroencefalograficzne (EEG), które często wykazuje ogniskowe zmiany napadowe z następczą generalizacją wyładowań. Neuroobraźowanie (MRI mózgu) służy do identyfikacji potencjalnych zmian strukturalnych będących przyczyną napadów. Leczenie opiera się na farmakoterapii przeciwpadaczkowej, przy czym wybór leku zależy od typu napadu, wieku pacjenta i chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl