destabilizacja hemodynamiczna

Destabilizacja hemodynamiczna to stan zaburzenia prawidłowego funkcjonowania układu krążenia, który prowadzi do niestabilności w przepływie krwi i perfuzji tkankowej. Stan ten charakteryzuje się niezdolnością układu sercowo-naczyniowego do utrzymania prawidłowego ciśnienia tętniczego, rzutu serca i dostarczania tlenu do tkanek.

Główne przyczyny destabilizacji hemodynamicznej obejmują wstrząs (kardiogenny, hipowolemiczny, septyczny, anafilaktyczny), ciężkie zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, tamponadę serca, zatorowość płucną oraz poważne urazy. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji, gdyż nieleczony może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i zgonu.

Diagnostyka destabilizacji hemodynamicznej opiera się na ocenie parametrów życiowych (ciśnienie tętnicze, tętno, saturacja), badaniach laboratoryjnych (m.in. gazometria, markery sercowe, parametry krzepnięcia), badaniach obrazowych (echokardiografia, angio-CT) oraz często inwazyjnym monitorowaniu hemodynamicznym (pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego, ciśnienia w tętnicy płucnej).

Leczenie destabilizacji hemodynamicznej koncentruje się na przywróceniu prawidłowej perfuzji tkankowej poprzez płynoterapię, leki inotropowe i wazopresyjne, leczenie przyczynowe oraz w razie potrzeby mechaniczne wspomaganie krążenia. Kluczowym elementem postępowania jest szybka identyfikacja i eliminacja czynnika wywołującego niestabilność.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl