reabsorpcja magnezu
Reabsorpcja magnezu to proces fizjologiczny zachodzący głównie w nerkach, podczas którego jony magnezu są wychwytywane z przesączu pierwotnego i transportowane z powrotem do krwiobiegu. Około 70-80% przefiltrowanego magnezu ulega reabsorpcji w grubym ramieniu pętli Henlego, 10-15% w kanaliku dystalnym, a jedynie 5-10% w kanalikach proksymalnych.
Proces ten jest regulowany przez różne mechanizmy, w tym przez hormon przytarczyc (PTH), aldosteron oraz stężenie samego magnezu we krwi. Zaburzenia reabsorpcji magnezu mogą prowadzić do hipomagnezemii (zbyt niskiego poziomu magnezu we krwi) lub hipermagnezemii (zbyt wysokiego poziomu).
Klinicznie, zaburzenia reabsorpcji magnezu występują w chorobach nerek, przy stosowaniu niektórych leków (np. diuretyków pętlowych, aminoglikozydów), w zespole Gitelmana czy Barttera. Hipomagnezemię obserwuje się również w alkoholizmie, cukrzycy, zespole złego wchłaniania oraz podczas długotrwałego żywienia pozajelitowego bez odpowiedniej suplementacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Slow-Mag B6 to preparat zawierający 535 mg magnezu chlorku sześciowodnego, co odpowiada 64 mg jonów magnezu, oraz 5 mg witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) w formie tabletek dojelitowych. Po podaniu doustnym magnez jest wchłaniany w jelicie cienkim w 30-50% dawki, z pierwszymi wykrywalnymi stężeniami w surowicy po około 1,5 godziny. Maksymalne stężenie magnezu osiągane jest po 4 godzinach i utrzymuje się do 6 godzin, a śladowe ilości mogą być wykrywane nawet do 36 godzin. Chlorek magnezu cechuje się wysoką rozpuszczalnością, co przekłada się na lepszą biodostępność i wyższe stężenia magnezu w surowicy oraz tkance kostnej w porównaniu do innych form magnezu.
białka osocza, chlorek magnezu sześciowodny, chlorowodorek pirydoksyny, dysfagia, dystrybucja magnezu, farmakokinetyka substancji czynnych, jelito cienkie, kanaliki nerkowe, niedobór magnezu, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn owodniowy, podanie doustne, reabsorpcja magnezu, stężenie w surowicy, tabletki dojelitowe, tkanka kostna, tkanki miękkie, wchłanianie zwrotne, witamina B6 - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Magnez + wit. B6 Biofarm 34 mg Mg2+ + 5 mg
Czterowodny asparaginian magnezu cechuje się wysoką rozpuszczalnością, co sprzyja efektywnej absorpcji magnezu w jelicie cienkim, przebiegającej równolegle do wchłaniania wody. Wchłanianie magnezu jest modulowane przez czynniki dietetyczne, takie jak białka zwierzęce, tłuszcze nienasycone, witamina B6 (w dawce 5 mg pirydoksyny chlorowodorku), sód, laktoza oraz witamina D. Stężenie magnezu w surowicy krwi wynosi 0,75-1,25 mmol/l (typowo 0,8-0,9 mmol/l), z czego 55% stanowi aktywną formę zjonizowaną. Całkowita zawartość magnezu u dorosłego człowieka to około 25 g (14 mmol/kg masy ciała), z czego ponad 50% znajduje się w tkance kostnej, 25% w mięśniach szkieletowych, a pozostałe 25% w układzie nerwowym, mięśniu sercowym, wątrobie i przewodzie pokarmowym. Magnez jest wydalany głównie przez nerki, gdzie zachodzi jego częściowa reabsorpcja, umożliwiająca homeostazę jonów Mg²⁺.