Właściwości farmakokinetyczne leku Slow-Mag B6

Slow-Mag B6 to produkt leczniczy zawierający 535 mg magnezu chlorku sześciowodnego (co odpowiada 64 mg jonów magnezu) oraz 5 mg witaminy B6 w postaci pirydoksyny chlorowodorku w formie tabletek dojelitowych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat farmakokinetyki substancji czynnych wchodzących w skład tego preparatu.¹

Farmakokinetyka magnezu

Wchłanianie magnezu

Po podaniu doustnym związki magnezu wchłaniane są w jelicie cienkim w zakresie 30-50% podanej dawki. Pierwsze wykrywalne ilości magnezu we krwi pojawiają się po około 1,5 godziny od momentu przyjęcia leku. Proces wchłaniania przebiega równomiernie po 2-3 godzinach, osiągając maksymalne stężenie po 4 godzinach i utrzymując się do 6 godzin. Śladowe ilości wchłanianego magnezu można wykryć jeszcze po 12-36 godzinach od podania.²

Warto podkreślić, że chlorek magnezu, zastosowany w preparacie Slow-Mag B6, charakteryzuje się znaczną rozpuszczalnością w przewodzie pokarmowym. Właściwość ta przekłada się na lepsze wchłanianie magnezu oraz wyższe stężenie tego pierwiastka w surowicy krwi i tkance kostnej w porównaniu do innych związków magnezu.³

Dystrybucja magnezu

Całkowita zawartość magnezu w organizmie człowieka wynosi 25-35 g, co stanowi około 0,04-0,05% masy ciała. Dystrybucja magnezu w organizmie przedstawia się następująco:⁴

• Tkanka kostna – zawiera około 50-55% całkowitego magnezu ustrojowego
• Tkanki miękkie – zawierają około 40% całkowitego magnezu

Z całkowitej puli magnezu ustrojowego, 25-50% ulega wymianie, przy czym 15% jest zdolne do szybkiej wymiany.⁵

W osoczu magnez występuje w dwóch głównych formach:⁶

• Forma zjonizowana – stanowi 70% magnezu osoczowego
• Forma związana – stanowi 30% magnezu osoczowego, występuje w połączeniu z białkami osocza lub tworzy kompleksy z fosforanami, cytrynianami, szczawianami i wodorowęglanami

Powyższa tabela przedstawia fizjologiczne stężenia magnezu w różnych płynach ustrojowych i komórkach.⁷

Eliminacja magnezu

Główną drogą eliminacji magnezu z organizmu są nerki. Magnez z ultraprzesączu kłębuszkowego jest wchłaniany zwrotnie w kanalikach nerkowych w 90-99%. W przypadku niedoborów magnezu stopień wchłaniania zwrotnego zwiększa się do wartości maksymalnych, co stanowi fizjologiczny mechanizm ochronny przed nadmierną utratą tego pierwiastka.⁸

Wysoka zdolność nerek do reabsorpcji magnezu sprawia, że rozwój znacznego niedoboru tego pierwiastka jest procesem trudnym i zazwyczaj długotrwałym. Ta właściwość farmakokinetyczna ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ wskazuje na konieczność systematycznej i długotrwałej suplementacji w przypadkach leczenia niedoborów magnezu.⁹