test prowokacji metacholiną
Test prowokacji metacholiną jest badaniem diagnostycznym stosowanym do oceny nadreaktywności oskrzeli, co ma szczególne znaczenie w diagnostyce astmy oskrzelowej. Polega na inhalacji wzrastających stężeń metacholiny – substancji o działaniu cholinergicznym, która u osób z nadreaktywnością oskrzeli wywołuje skurcz mięśni gładkich dróg oddechowych.
Podczas testu prowokacji metacholiną mierzy się parametry spirometryczne, głównie natężoną objętość wydechową pierwszosekundową (FEV1). Za wynik dodatni uważa się spadek FEV1 o co najmniej 20% w stosunku do wartości wyjściowej po inhalacji określonej dawki metacholiny. Wynik przedstawia się jako stężenie (PC20) lub dawkę (PD20) metacholiny, która spowodowała 20% spadek FEV1.
Test charakteryzuje się wysoką czułością w wykrywaniu astmy oskrzelowej, jednak jego swoistość jest ograniczona, gdyż dodatni wynik może wystąpić również w innych schorzeniach, takich jak POChP, mukowiscydoza czy alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Przeciwwskazaniami do wykonania testu są m.in. ciężka obturacja oskrzeli (FEV1 < 50% wartości należnej), niedawno przebyty zawał serca czy udar mózgu oraz ciąża.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa (EIB) to zwężenie dróg oddechowych indukowane intensywnym wysiłkiem fizycznym, występujące u około 90% pacjentów z przewlekłą astmą oraz u 3-10% osób bez astmy. Głównym mechanizmem patofizjologicznym jest oddychanie suchym powietrzem podczas hiperwentylacji, co prowadzi do odwodnienia i wzrostu osmolarności płynu wyściełającego oskrzela. To z kolei wyzwala uwalnianie mediatorów zapalnych (histamina, leukotrieny, prostaglandyny) z komórek tucznych, powodując skurcz mięśni gładkich i obrzęk śluzówki. Warto podkreślić, że nasilenie EIB koreluje z szybkością utraty wody w drogach oddechowych, a zapobieganie możliwe jest przez wdychanie powietrza nawilżonego i ogrzanego do temperatury ciała. Dodatkowo, patomechanizm obejmuje także teorię termiczną (utrata ciepła i późniejsze przekrwienie) oraz teorię mikrourazów nabłonka, które mogą prowadzić do przewlekłego zapalenia i przebudowy dróg oddechowych. EIB jest szczególnie częste u sportowców wyczynowych (30-70%) oraz w dyscyplinach wymagających intensywnej i długotrwałej aktywności, zwłaszcza w warunkach zimnego i suchego powietrza.
5-lipooksygenaza, alergiczny nieżyt nosa, astma wysiłkowa, atopia, czynnik jądrowy kappa-B, drogi oddechowe, hiperwentylacja, leukotrieny, mediatory zapalne, nadreaktywność oskrzeli, niesteroidowe leki przeciwzapalne, okres refrakcji, prostaglandyny endogenne, przebudowa dróg oddechowych, przewlekłe zapalenie, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem, teoria osmotyczna, test prowokacji metacholiną, zanieczyszczenia powietrza, zwężenie oskrzeli -
Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa (EIA/EIB) to przejściowe zwężenie dróg oddechowych indukowane intensywnym wysiłkiem fizycznym, objawiające się kaszlem, świszczącym oddechem, uczuciem ściskania w klatce piersiowej i dusznością, pojawiającymi się zwykle 5-15 minut po wysiłku i utrzymującymi się do 60 minut. Występuje u około 90% pacjentów z astmą oraz u 10-15% populacji ogólnej, w tym 10-12% dzieci w wieku szkolnym. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz obiektywnych testach funkcji płuc, przede wszystkim spirometrii i testach prowokacyjnych. Spirometria spoczynkowa zwykle wykazuje prawidłowe wartości FEV1 u pacjentów bez współistniejącej astmy przewlekłej, natomiast spadek FEV1 o ≥10% po wysiłku jest diagnostyczny dla EIA. Stopień ciężkości klasyfikuje się na podstawie spadku FEV1: łagodna (10-<25%), umiarkowana (25-<50%) i ciężka (≥50%).
albuterol, astma wysiłkowa, badanie fizykalne, diagnostyka różnicowa, duszność, dysfunkcja strun głosowych, echokardiografia, elektrokardiografia, kardiomiopatia, krótko działający beta-2-agonista, miopatia, nadreaktywność oskrzeli, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedokrwistość, osłuchiwanie płuc, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli indukowany wysiłkiem, spirometria, świszczący oddech, test alergiczny, test prowokacji metacholiną, test prowokacyjny, test wysiłkowy, ucisk w klatce piersiowej, wywiad lekarski, zaburzenie rytmu serca, zespół hiperwentylacji, zwężenie dróg oddechowych -
Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekły kaszel definiowany jest jako utrzymujący się powyżej 8 tygodni u dorosłych i 4 tygodni u dzieci, stanowiąc wyzwanie diagnostyczne ze względu na wielość potencjalnych etiologii, często współistniejących. Podstawowa diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej oraz spirometrię, które pozwalają wykluczyć poważne przyczyny takie jak rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc czy nowotwory. W diagnostyce różnicowej uwzględnia się najczęstsze przyczyny: zespół kaszlu górnych dróg oddechowych (UACS), astmę (w tym astmę kaszlową) oraz chorobę refluksową przełyku (GERD). W przypadku podejrzenia astmy stosuje się test prowokacji metacholiną, a w diagnostyce GERD 24-godzinne monitorowanie pH przełyku. Dodatkowo, inhibitory ACE, eozynofilowe zapalenie oskrzeli (NAEB) oraz przewlekłe infekcje powinny być rozważone jako potencjalne przyczyny.
alergiczny nieżyt nosa, astma kaszlowa, badanie fizykalne, bronchoskopia, choroba refluksowa przełyku, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, GERD, gruźlica, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, kaszel idiopatyczny, laryngoskopia, monitorowanie pH przełyku, nadreaktywność oskrzeli, nazofaryngoskopia, nieastmatyczne eozynofilowe zapalenie oskrzeli, przeciwciała IgE, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewlekły kaszel, refluks niekwaśny, rentgen klatki piersiowej, rozstrzenie oskrzeli, rynoskopia, sarkoidoza, spirometria, śródmiąższowa choroba płuc, test prowokacji metacholiną, testy skórne, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, zapalenie zatok przynosowych, Zespół Kaszlu Górnych Dróg Oddechowych, zespół nadwrażliwości kaszlowej
