powikłania mózgowo-naczyniowe

Powikłania mózgowo-naczyniowe obejmują szereg stanów patologicznych dotyczących naczyń krwionośnych mózgu, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych. Najczęstsze z nich to udar niedokrwienny, krwotok śródmózgowy, krwotok podpajęczynówkowy, malformacje naczyniowe oraz zakrzepica zatok żylnych mózgu.

Udar niedokrwienny, stanowiący około 80% wszystkich udarów, powstaje wskutek zamknięcia naczynia tętniczego przez zakrzep lub zator, co prowadzi do niedokrwienia i martwicy tkanki mózgowej. Kluczowym elementem leczenia jest szybka rekanalizacja naczynia poprzez trombolizę dożylną (w oknie czasowym do 4,5 godziny) lub trombektomię mechaniczną (do 24 godzin w wybranych przypadkach).

Krwotoki śródmózgowe występują najczęściej na podłożu nadciśnienia tętniczego, angiopatii amyloidowej lub malformacji naczyniowych. Ich leczenie obejmuje kontrolę ciśnienia tętniczego, wyrównanie zaburzeń krzepnięcia oraz w wybranych przypadkach interwencję neurochirurgiczną. Krwotok podpajęczynówkowy wymaga szczególnej czujności ze względu na ryzyko skurczu naczyniowego i ponownego krwawienia.

Profilaktyka powikłań mózgowo-naczyniowych opiera się na modyfikacji czynników ryzyka, takich jak nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, cukrzyca, nikotynizm oraz stosowaniu odpowiedniej farmakoterapii przeciwpłytkowej lub przeciwkrzepliwej u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie tych powikłań ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl