rogowacenie mieszkowe
Rogowacenie mieszkowe (keratosis pilaris) to łagodna, genetycznie uwarunkowana choroba skóry charakteryzująca się występowaniem drobnych, szorstkach grudek, głównie na zewnętrznych powierzchniach ramion, ud i pośladków. Zmiany powstają w wyniku nieprawidłowego rogowacenia mieszków włosowych i gromadzenia się keratyny, co prowadzi do powstawania czopów rogowych.
Etiologia schorzenia wiąże się z mutacjami w genach kodujących filagrynę i inne białka odpowiedzialne za różnicowanie keratynocytów. Rogowacenie mieszkowe często współwystępuje z atopowym zapaleniem skóry, ichtiozą zwykłą oraz suchością skóry. Nasilenie objawów zwykle wzrasta w okresach niskiej wilgotności powietrza, szczególnie zimą.
Diagnostyka opiera się głównie na charakterystycznym obrazie klinicznym, rzadko wymagając biopsji skóry. W leczeniu stosuje się preparaty złuszczające zawierające kwas salicylowy, mocznik, kwas mlekowy lub retinoidyv miejscowe. Istotne znaczenie ma odpowiednie nawilżanie skóry oraz stosowanie emolientów. Należy pamiętać, że rogowacenie mieszkowe ma przewlekły charakter z tendencją do samoistnej poprawy w wieku dorosłym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza pilaris – Etiologia i przyczyny
Keratoza pilaris (KP) to przewlekłe schorzenie skóry charakteryzujące się nadmiernym rogowaceniem mieszków włosowych, prowadzącym do powstawania drobnych, szorstkich grudek na powierzchniach takich jak ramiona, uda czy pośladki. Etiologia KP jest wieloczynnikowa, z dominującym komponentem genetycznym dziedziczonym autosomalnie dominująco, w którym mutacje w genie FLG (kodującym filagrynę) oraz innych genach związanych z barierą skórną (np. ABCA12) odgrywają kluczową rolę. Patogeneza obejmuje zaburzenia keratynizacji i defekty strukturalne trzonu włosa, a także zmniejszoną funkcję gruczołów łojowych. KP często współwystępuje z atopowym zapaleniem skóry, ichthyosis vulgaris, xerosis oraz innymi chorobami atopowymi, co wskazuje na wspólną dysfunkcję bariery skórnej. Czynniki hormonalne (np. hiperandrogenizm, fluktuacje w okresie dojrzewania, ciąży i menopauzy) oraz metaboliczne (insulinooporność, otyłość) mogą nasilać objawy.
atopowe zapalenie skóry, celiakia, choroby atopowe, cukrzyca insulinozależna, czop keratynowy, dysplazja ektodermalna, dziedziczenie autosomalne dominujące, filagryna, gen ABCA12, gen FLG, hiperandrogenizm, hiperkeratynizacja, insulinooporność, kaskada sygnałowa Ras, keratoza pilaris, keratynizacja, korneocyty, patogeneza, RASopatie, rogowacenie mieszkowe, rybia łuska pospolita, sebum, skóra kurczaka, suchość skóry, wrażliwość na gluten, zespół Cushinga, zespół Downa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acitren 10 mg
Acitren, zawierający acytretynę, jest wskazany w leczeniu wyjątkowo ciężkich postaci zaburzeń rogowacenia skóry, które nie reagują na standardowe terapie. Wskazania obejmują ciężką łuszczycę zwykłą (w tym postać erytrodermiczną z zajęciem >90% powierzchni ciała oraz postać krostkową), rogowacenie dłoni i podeszw, łuszczycę krostkową dłoni i podeszw, rybią łuskę, chorobę Dariera, łupież czerwony mieszkowy oraz liszaj płaski skóry i błon śluzowych. Preparat dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg (biały korpus z brązowym wieczkiem, oznaczenie „A10”) oraz 25 mg (żółty korpus z brązowym wieczkiem, oznaczenie „A25”), co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do nasilenia objawów.
acytretyna, choroba Dariera, doustny retinoid, działanie teratogenne, liszaj płaski, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca krostkowa, łuszczyca krostkowa dłoni i podeszew, łuszczyca zwykła, pityriasis rubra pilaris, rogowacenie dłoni i podeszew, rogowacenie mieszkowe, rybia łuska, zaburzenia rogowacenia skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie skubania skóry (dermatillomania) – Objawy
Zaburzenie skubania skóry (dermatillomania, zaburzenie ekskoriacji) to przewlekłe zaburzenie z grupy obsesyjno-kompulsywnych, charakteryzujące się kompulsywnym, trudnym do opanowania przymusem skubania skóry, prowadzącym do uszkodzeń tkanek, infekcji, blizn oraz znacznego cierpienia psychicznego. Występuje u 1,4-5,4% dorosłych, częściej u kobiet, zwykle rozpoczynając się w wieku 13-15 lat. Objawy obejmują zarówno automatyczne, nieświadome, jak i świadome, celowe skubanie różnych obszarów ciała (twarz, głowa, ręce, nogi), często poprzedzone napięciem lub stresem. Diagnoza opiera się na kryteriach DSM-5, uwzględniających nawracające uszkodzenia skóry, próby ograniczenia zachowania oraz wykluczenie innych przyczyn medycznych i psychicznych. Zaburzenie to wiąże się z wysokim ryzykiem współwystępowania depresji, lęków, a także myśli i prób samobójczych (12% i 11,5% odpowiednio).
ADHD, antybiotykoterapia, choroba afektywna dwubiegunowa, cukrzyca typu 1, dermatillomania, DSM-5, dysmorfofobia, egzema, kompulsywne skubanie skóry, łuszczyca, posocznica, przeszczep skóry, remisja, reumatoidalne zapalenie stawów, rogowacenie mieszkowe, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, toczeń, trądzik młodzieńczy, trichotillomania, zaburzenie dysmorficzne ciała, zaburzenie ekskoriacjii, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie paniczne, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zakażenie skóry, zespół Pradera-Williego, zespół stresu pourazowego - Leksykon substancji czynnych
Kwas salicylowy – Wskazania do stosowania
Kwas salicylowy jest substancją o szerokim spektrum działania keratolitycznego, przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybiczego, stosowaną w dermatologii i reumatologii. Preparaty zawierające kwas salicylowy dostępne są w różnych postaciach farmaceutycznych (maści, płyny, plastry, pudry, emulsje) i stężeniach od 0,2% do 40% (2-400 mg/g), co umożliwia precyzyjne dopasowanie terapii do wskazań klinicznych. W dermatologii kwas salicylowy jest wykorzystywany m.in. w leczeniu odcisków i nagniotków (40%), brodawek skórnych (10-20%), chorób zapalnych skóry z nadmiernym rogowaceniem, takich jak łuszczyca i atopowe zapalenie skóry (2-5%), a także w terapii zakażeń grzybiczych i nadmiernej potliwości stóp (0,2-1%). W reumatologii stosuje się go w niskich stężeniach (1-2%) w leczeniu pourazowych stanów zapalnych, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz bólów mięśniowych i nerwobóli, często w połączeniu z substancjami rozgrzewającymi i przeciwbólowymi.
absorpcja systemowa, atopowe zapalenie skóry, atrofia skóry, brodawka płaska młodocianych, brodawka podeszwowa, brodawka skórna, brodawka zwykła, choroba zwyrodnieniowa stawów, działanie keratolityczne, fluorouracyl, glikokortykosteroid, grzybica międzypalcowa, grzybica przypaznokciowa, hiperhydroza, hiperkeratoza, kortykosteroid, kwas salicylowy, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, łysienie androgenowe, łysienie plackowate, nadmierna potliwość, neurodermit, rogowacenie mieszkowe, rogowacenie słoneczne, rwa kulszowa, rybia łuska, substancja przeciwgrzybicza, świerzbiączka ograniczona, teleangiektazja, zapalenie korzonków nerwowych, zgrubiała skóra, zrogowaciały naskórek - Leksykon substancji czynnych
Mocznik – Wskazania do stosowania
Mocznik jest substancją o szerokim spektrum działania dermatologicznego, której efektywność terapeutyczna zależy od stężenia i kombinacji z innymi składnikami. W niskich stężeniach około 20 mg/g (np. emoliumLEK z glicerolem 200 mg/g) wykazuje działanie nawilżające i zmiękczające, stosowane w leczeniu suchej skóry u pacjentów wszystkich grup wiekowych. W stężeniu około 100 mg/g (np. Hasceral z kwasem salicylowym 50 mg/g) wykazuje działanie keratolityczne, wskazane w leczeniu zaburzeń rogowacenia takich jak rybia łuska, łuszczyca, łupież czerwony mieszkowy, a także w dermatozach zapalnych jak atopowe zapalenie skóry, neurodermit i wyprysk dłoni. W wysokim stężeniu 400 mg/g (np. Canespor Onychoset z bifonazolem 10 mg/g) mocznik działa keratolitycznie na płytkę paznokciową, umożliwiając bezurazowe usunięcie zainfekowanych tkanek w leczeniu onychomikozy, jednocześnie wspomagając działanie przeciwgrzybicze bifonazolu.
atopowe zapalenie skóry, bifonazol, dermatologia, dermatoza, działanie keratolityczne, grzybica paznokci, kwas salicylowy, lichenifikacja, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, nadmierna suchość skóry, nadmierne rogowacenie, neurodermit, onychomikoza, płytka paznokciowa, rogowacenie mieszkowe, rybia łuska, sucha skóra, TEWL, transepidermalna utrata wody, właściwości nawilżające, właściwości przeciwgrzybicze, wyprysk dłoni, wysuszenie skóry, zaburzenie rogowacenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hasceral (100 mg + 50 mg)/g
Hasceral w postaci maści o stężeniu 100 mg mocznika i 50 mg kwasu salicylowego na gram preparatu jest wskazany do leczenia dermatoz charakteryzujących się zaburzeniami rogowacenia naskórka oraz nadmiernym wysuszeniem skóry. Preparat znajduje zastosowanie w terapii takich schorzeń jak rybia łuska (ichthyosis), łuszczyca (psoriasis), łupież czerwony mieszkowy (pityriasis rubra pilaris), nadmierne rogowacenie dłoni i stóp (hyperkeratosis palmoplantaris), rogowacenie mieszkowe (keratosis pilaris), a także w leczeniu wyprysku dłoni, neurodermitu (lichen simplex chronicus) oraz atopowego zapalenia skóry (dermatitis atopica). Maść o barwie białej lub lekko kremowej umożliwia skuteczną aplikację, zwłaszcza w przypadkach wymagających okluzji i intensywnego nawilżenia skóry.
atopowe zapalenie skóry, działanie keratolityczne, działanie przeciwzapalne, ichtioza, kwas salicylowy, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, mocznik, neurodermit, rogowacenie mieszkowe, rogowacenie naskórka, rybia łuska, substancja lecznicza, warstwa rogowa naskórka, wyprysk dłoni, wysuszenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neotigason 25 mg
Neotigason (acytretyna) w postaci kapsułek 10 mg i 25 mg jest wskazany do leczenia ciężkich, opornych na standardowe terapie postaci łuszczycy, takich jak łuszczyca erytrodermiczna (zajęcie >90% powierzchni skóry), łuszczyca krostkowa uogólniona i miejscowa, oraz ciężkich zaburzeń rogowacenia skóry, w tym wrodzonej rybiej łuski, łupieżu czerwonego mieszkowego i choroby Dariera. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonych dermatologów, z uwzględnieniem indywidualnej oceny klinicznej i świadomości pacjenta co do potencjalnych działań niepożądanych oraz konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Kapsułki zawierają odpowiednio 16,4 mg (10 mg kapsułka) i 41 mg (25 mg kapsułka) glukozy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
acytretyna, choroba Dariera, dermatolog, dermatoza, działanie niepożądane, hiperkeratoza, ichthyosis congenita, keratosis follicularis, liszaj płaski mieszkowy, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca krostkowa uogólniona, pityriasis rubra pilaris, retinoid, rogowacenie mieszkowe, rogowacenie skóry, rogowiec dłoni i stóp, rybia łuska, teratogenność, zaburzenia keratynizacji