zaburzenia keratynizacji
Zaburzenia keratynizacji to grupa schorzeń dermatologicznych charakteryzujących się nieprawidłowym procesem rogowacenia naskórka. W warunkach fizjologicznych keratynizacja polega na przekształcaniu się komórek naskórka (keratynocytów) w martwe, wypełnione keratyną komórki warstwy rogowej. Proces ten zapewnia barierę ochronną skóry.
W zaburzeniach keratynizacji dochodzi do nieprawidłowości w procesie różnicowania się keratynocytów lub w metabolizmie keratyny. Objawiają się one najczęściej nadmiernym rogowaceniem (hiperkeratoza), łuszczeniem się skóry, tworzeniem się pęcherzy lub powstawaniem zmian o charakterze grudek rogowych. Do tej grupy schorzeń zalicza się m.in. rybie łuski (ichtiozy), liszaj płaski (lichen planus), chorobę Dariera, chorobę Kyrle, rogowiec dłoni i stóp oraz łuszczyca.
Diagnostyka zaburzeń keratynizacji opiera się na badaniu klinicznym, histopatologicznym oraz coraz częściej na badaniach genetycznych. Wiele z tych schorzeń ma podłoże genetyczne i związane jest z mutacjami w genach kodujących keratyny lub enzymy uczestniczące w procesie rogowacenia. Leczenie jest zwykle objawowe i obejmuje stosowanie emolientów, keratolitycznych, retinoidów (miejscowych lub ogólnych) oraz w niektórych przypadkach immunomodulatorów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Izotek 20 mg 20 mg
Izotretynoina, aktywny składnik leku Izotek, jest stereoizomerem kwasu all-trans-retynowego i należy do grupy retinoidów stosowanych w terapii ciężkiego trądziku (kod ATC: D10BA01). Jej mechanizm działania obejmuje hamowanie aktywności gruczołów łojowych, co potwierdzają badania histologiczne wykazujące zmniejszenie ich rozmiarów. Redukcja wydzielania łoju jest kluczowa, gdyż ogranicza kolonizację Propionibacterium acnes, głównego czynnika bakteryjnego w patogenezie trądziku. Ponadto izotretynoina wykazuje działanie przeciwzapalne, co przyczynia się do zmniejszenia zmian zapalnych, szczególnie istotnych w ciężkich postaciach choroby.
badanie kliniczne, ciężki trądzik, dermatoza, działanie przeciwzapalne, gruczoły łojowe, izotretynoina, keratynizacja, kolonizacja bakteryjna, komórki łojowe, korneocyty, kwas all-trans-retynowy, łój, mechanizm działania, patofizjologia trądziku, proces keratynizacji, proliferacja komórek łojowych, Propionibacterium acnes, retinoid, rogowacenie, trądzik, tretynoina, wydzielanie łoju, wyściółka nabłonkowa, zaburzenia keratynizacji, zaskórnik, zmiany zapalne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neotigason 25 mg
Neotigason (acytretyna) w postaci kapsułek 10 mg i 25 mg jest wskazany do leczenia ciężkich, opornych na standardowe terapie postaci łuszczycy, takich jak łuszczyca erytrodermiczna (zajęcie >90% powierzchni skóry), łuszczyca krostkowa uogólniona i miejscowa, oraz ciężkich zaburzeń rogowacenia skóry, w tym wrodzonej rybiej łuski, łupieżu czerwonego mieszkowego i choroby Dariera. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonych dermatologów, z uwzględnieniem indywidualnej oceny klinicznej i świadomości pacjenta co do potencjalnych działań niepożądanych oraz konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Kapsułki zawierają odpowiednio 16,4 mg (10 mg kapsułka) i 41 mg (25 mg kapsułka) glukozy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
acytretyna, choroba Dariera, dermatolog, dermatoza, działanie niepożądane, hiperkeratoza, ichthyosis congenita, keratosis follicularis, liszaj płaski mieszkowy, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca krostkowa uogólniona, pityriasis rubra pilaris, retinoid, rogowacenie mieszkowe, rogowacenie skóry, rogowiec dłoni i stóp, rybia łuska, teratogenność, zaburzenia keratynizacji