by-pass
By-pass (pomost naczyniowy) to zabieg kardiochirurgiczny polegający na wytworzeniu alternatywnej drogi przepływu krwi, omijającej zwężony lub niedrożny odcinek naczynia wieńcowego. Najczęściej stosuje się go w leczeniu choroby wieńcowej, gdy zwężenia tętnic wieńcowych ograniczają dopływ krwi do mięśnia sercowego.
Podczas zabiegu by-pass chirurg wykorzystuje fragmenty żyły (najczęściej odpiszczelowej z nogi) lub tętnicy (najczęściej tętnicy piersiowej wewnętrznej) do utworzenia pomostów. Jeden koniec pomostu jest wszywany powyżej miejsca zwężenia, a drugi poniżej, co umożliwia przepływ krwi z pominięciem zmienionego chorobowo odcinka.
Zabieg CABG (Coronary Artery Bypass Grafting) może być wykonywany w krążeniu pozaustrojowym lub techniką off-pump (na bijącym sercu). Wskazaniami do zabiegu są istotne zwężenia tętnic wieńcowych (>70%), zwłaszcza pnia lewej tętnicy wieńcowej, choroba trójnaczyniowa lub istotne zwężenia, które nie kwalifikują się do angioplastyki.
By-pass jest skuteczną metodą rewaskularyzacji mięśnia sercowego, prowadzącą do zmniejszenia dolegliwości dławicowych, poprawy jakości życia oraz rokowania pacjentów z chorobą wieńcową. Drożność pomostów zależy od rodzaju użytych naczyń – tętnice charakteryzują się lepszą długoterminową drożnością niż żyły.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aspimag 150 mg + 21 mg
Aspimag to preparat zawierający 150 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 21 mg tlenku magnezu w jednej tabletce, stosowany w terapii przeciwpłytkowej u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz w profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych. Lek łączy działanie przeciwagregacyjne ASA z ochroną błony śluzowej przewodu pokarmowego dzięki obecności tlenku magnezu, co jest istotne u pacjentów z ryzykiem działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Wskazania obejmują m.in. prewencję zawału serca u pacjentów wysokiego ryzyka, leczenie niestabilnej choroby wieńcowej, terapię po zawale serca i udarze niedokrwiennym mózgu, a także stosowanie po zabiegach kardiochirurgicznych (by-pass, implantacja zastawek) oraz interwencjach przezskórnych (angioplastyka, stenty).
agregacja płytek krwi, angioplastyka wieńcowa, błona śluzowa przewodu pokarmowego, by-pass, choroba niedokrwienna serca, dysfagia, implantacja stentu, incydent sercowo-naczyniowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna choroba wieńcowa, ostry zespół wieńcowy, pomost aortalno-wieńcowy, powikłanie krwotoczne, powikłanie zakrzepowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przejściowe niedokrwienie mózgu, tlenek magnezu, udar niedokrwienny mózgu, wytyczna kliniczna, zabieg kardiochirurgiczny, zakrzepica żylna, zastawka serca, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Dawkowanie i sposób podawania
Substancja dl-α-tokoferol, występująca w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml emulsji Omegaven, pełni funkcję przeciwutleniacza i jest integralnym składnikiem tego preparatu, którego głównym składnikiem aktywnym jest wysoko oczyszczony olej rybny. Dawkowanie Omegaven jest uzależnione od masy ciała pacjenta i wynosi 1-2 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 0,1-0,2 g oleju rybnego/kg mc./dobę. Przykładowo, dla pacjenta o masie 70 kg dzienna dawka wynosi 70-140 ml. Maksymalna szybkość infuzji nie powinna przekraczać 0,5 ml/kg mc./godz. (0,05 g oleju rybnego/kg mc./godz.), aby zapobiec wzrostowi stężenia triglicerydów w surowicy. Olej rybny powinien stanowić 10-20% całkowitej dobowej dawki tłuszczu (1-2 g/kg mc./dobę).