czynnik XIIa
Czynnik XIIa (aktywowany czynnik XII, nazywany również czynnikiem Hagemana) jest kluczowym białkiem w kaskadzie krzepnięcia krwi, działającym w szlaku wewnątrzpochodnym. Powstaje w wyniku aktywacji czynnika XII, która następuje po kontakcie z ujemnie naładowanymi powierzchniami, takimi jak kolagen, błony podstawne czy materiały sztuczne.
Aktywacja czynnika XII do XIIa inicjuje wewnątrzpochodny szlak krzepnięcia poprzez uruchomienie przekształcenia czynnika XI w XIa. Czynnik XIIa uczestniczy również w aktywacji układu kalikreina-kininy oraz dopełniacza, łącząc procesy krzepnięcia, stanu zapalnego i odpowiedzi immunologicznej.
Chociaż czynnik XIIa jest istotny w testach laboratoryjnych krzepnięcia (np. APTT), jego niedobór nie prowadzi do tendencji krwotocznych u ludzi. Badania wskazują natomiast na jego rolę w patogenezie zakrzepicy, co czyni go potencjalnym celem terapeutycznym w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, bez zwiększania ryzyka krwawień.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lipohep 2400 j.m./g
Preparat Lipohep, zawierający heparynę sodową w postaci liposomalnej o stężeniu 2400 j.m./g, wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzakrzepowe poprzez tworzenie kompleksów z antytrombiną III, co prowadzi do inaktywacji kluczowych czynników krzepnięcia: trombiny (IIa), IXa, Xa, XIa oraz XIIa. Mechanizm ten jest dawkozależny i skutkuje hamowaniem kaskady krzepnięcia. Ponadto, heparyna sodowa w Lipohep wykazuje działanie fibrynolityczne, poprawia ukrwienie tkanek poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych oraz wykazuje efekt przeciwobrzękowy, zmniejszając przenikanie płynów do tkanek. Te właściwości farmakodynamiczne przekładają się na kliniczne korzyści, takie jak łagodzenie bólu oraz skuteczność w leczeniu stanów po tępych urazach i zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych.
antytrombina III, czynnik IXa, czynnik Xa, czynnik XIa, czynnik XIIa, działanie fibrynolityczne, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzakrzepowe, fibrynogen, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna sodowa, kaskada krzepnięcia, krzepnięcie krwi, naczynie krwionośne, trombina, układ fibrynolityczny, wewnątrzpochodny szlak krzepnięcia, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zewnątrzpochodny szlak krzepnięcia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Berinert 500 500 j.m./ml
Berinert to lek zawierający ludzki inhibitor C1-esterazy, będący osoczową glikoproteiną o masie cząsteczkowej 105 kDa, stosowany w terapii wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (angioedema). Substancja czynna, obecna w stężeniu około 240 mg/l w osoczu, działa poprzez hamowanie klasycznej drogi aktywacji układu dopełniacza, inaktywując enzymatycznie aktywne składniki C1s i C1r w stosunku stechiometrycznym 1:1. Ponadto, inhibitor C1-esterazy reguluje układ krzepnięcia (hamując czynnik XIIa) oraz jest głównym inhibitorem osoczowej kallikreiny, co przeciwdziała nadmiernej produkcji kininy i rozwojowi objawów choroby.
alfa-1-antytrypsyna, alfa-2-antyplazmina, alfa-2-makroglobulina, antytrombina III, czynnik XIIa, inhibitor C1-esterazy, inhibitor proteazy serynowej, jednostka międzynarodowa, ludzkie osocze, roztwór do wstrzykiwań, składniki C1s i C1r, układ dopełniacza, układ kalikreina-kinina, układ krzepnięcia, woda do wstrzykiwań, wrodzony obrzęk naczynioruchowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Berinert 2000 2000 j.m.
Berinert, zawierający C1-inhibitor pochodzący z osocza ludzkiego, jest stosowany w leczeniu wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE). C1-inhibitor, będący glikoproteiną o masie cząsteczkowej 105 kDa i stężeniu około 240 mg/l w osoczu, hamuje klasyczną drogę dopełniacza oraz aktywatory układu krzepnięcia, w tym czynnik XIIa i kalikreinę. Mechanizm terapeutyczny Berinertu polega na substytucji brakującej aktywności inhibitora C1-esterazy, co skutkuje kontrolą napadów HAE. Kod ATC preparatu to B06AC01.
aktywność C1-INH, badanie krzyżowe, badanie randomizowane, czynnik XIIa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, glikoproteina osoczowa, HAE, inhibitor C1-esterazy, inhibitor proteazy osoczowej, inhibitor proteazy serynowej, kontrolowane placebo, podwójnie zaślepione badanie, układ dopełniacza, układ krzepnięcia, wrodzony obrzęk naczynioruchowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Berinert 1500 1500 j.m./ml
Berinert to ludzki inhibitor C1-esterazy pozyskiwany z osocza, dostępny w dawkach 500 j.m. i 1500 j.m., odpowiednio o stężeniach po rekonstytucji 50 j.m./ml i 500 j.m./ml. Inhibitor C1-esterazy, glikoproteina o masie 105 kDa i fizjologicznym stężeniu około 240 mg/l, pełni kluczową rolę w regulacji układów dopełniacza, krzepnięcia oraz kinin, hamując enzymy takie jak C1s, C1r, czynnik XIIa oraz osoczową kallikreinę. Mechanizm działania opiera się na tworzeniu kompleksów 1:1 z enzymami docelowymi, co zapobiega niekontrolowanej aktywacji tych kaskad enzymatycznych.
antytrombina III, Berinert, bradykinina, czynnik XIIa, glikoproteina osoczowa, hepatocyt, inhibitor C1-esterazy, inhibitor proteaz serynowych, łożysko, monocyt, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, płytka krwi, przepuszczalność naczyń, serpina, układ dopełniacza, układ krzepnięcia, wrodzony obrzęk naczynioruchowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Berinert 3000 3000 j.m.
Inhibitor C1-esterazy, będący głównym składnikiem leku Berinert, to osoczowa glikoproteina o masie cząsteczkowej 105 kDa, zawierająca 40% węglowodanów, z fizjologicznym stężeniem około 240 mg/l. Działa jako inhibitor proteaz serynowych, blokując klasyczną drogę dopełniacza przez inaktywację składników C1s i C1r oraz hamując aktywatory układu krzepnięcia, w tym czynnik XIIa i kalikreinę. W terapii wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE) Berinert pełni funkcję substytucji brakującej aktywności inhibitora C1-esterazy, co potwierdzono w badaniach klinicznych. W badaniu 3001, obejmującym 90 pacjentów z HAE typu I lub II, podskórne podawanie Berinertu w dawkach 60 IU/kg i 40 IU/kg dwa razy w tygodniu przez 16 tygodni znacząco zmniejszyło liczbę napadów HAE w porównaniu z placebo (odpowiednio 0,52 vs 4,03 oraz 1,19 vs 3,61 ataków/miesiąc, p <0,001).
aktywność C1-INH, alfa-1-antytrypsyna, alfa-2-antyplazmina, alfa-2-makroglobulina, antytrombina III, badanie krzyżowe, badanie podwójnie zaślepione, czynnik XIIa, działanie niepożądane, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, glikoproteina osoczowa, HAE, HAE typu I, inhibitor C1-esterazy, inhibitor proteazy serynowej, kalikreina osoczowa, lek doraźny, serpina, składniki C1s i C1r, układ dopełniacza, układ krzepnięcia, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, znormalizowana liczba napadów