znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe
Znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe (znieczulenie zewnątrzoponowe lędźwiowe) to technika anestezji regionalnej, polegająca na podaniu środka znieczulającego do przestrzeni nadtwardówkowej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Wprowadzony lek rozprzestrzenia się wokół worka oponowego, blokując przewodnictwo nerwowe w korzeniach nerwów rdzeniowych.
Procedura wykonywana jest przy użyciu specjalnej igły Tuohy, którą wprowadza się między wyrostkami kolczystymi kręgów lędźwiowych, najczęściej na poziomie L3-L4 lub L4-L5. Po zidentyfikowaniu przestrzeni nadtwardówkowej (zazwyczaj metodą „zaniku oporu”) podaje się lek miejscowo znieczulający, często z dodatkiem opioidów dla wzmocnienia efektu analgetycznego.
Znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe znajduje szerokie zastosowanie w położnictwie (podczas porodu naturalnego i cięcia cesarskiego), chirurgii jamy brzusznej, ginekologii, urologii oraz ortopedii kończyn dolnych. Zapewnia skuteczną analgezję przy zachowaniu przytomności pacjenta, a w niektórych przypadkach również zachowanie częściowej funkcji motorycznej.
Do potencjalnych powikłań należą: niedostateczna analgezja, przypadkowe nakłucie opony twardej (powodujące popunkcyjne bóle głowy), krwiak nadtwardówkowy, infekcje, przejściowe zaburzenia neurologiczne oraz spadek ciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania obejmują zaburzenia krzepnięcia, infekcje miejscowe, niestabilność hemodynamiczną oraz brak zgody pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidocaine 2% Fresenius Kabi (20 mg/ml) jest roztworem do znieczulenia miejscowego, którego dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta i miejsca podania, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Maksymalna dawka u zdrowych dorosłych nie powinna przekraczać 200 mg lidokainy, a w znieczuleniu podpajęczynówkowym limit wynosi 100 mg. W znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym dawkę maksymalną (do 300 mg w zależności od procedury) nie należy powtarzać częściej niż co 1,5 godziny. W przypadku znieczulenia odcinkowego dożylnego stosuje się roztwór 5 mg/ml, z maksymalną dawką 4 mg/kg masy ciała. Roztwór można rozcieńczać solą fizjologiczną (NaCl 0,9%) bezpośrednio przed podaniem, aby dostosować objętość i stężenie do potrzeb klinicznych.
blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, blokada splotu lędźwiowego, blokada splotu szyjnego, blokada zewnątrzoponowa, chlorowodorek lidokainy, dawka próbna, dermatom, farmakokinetyka leku, lidokaina, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, roztwór soli fizjologicznej, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie nadtwardówkowe, wstrzyknięcie podskórne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, zwój gwiaździsty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Marcaine – Adrenaline 0,5% (5 mg + 0,005 mg)/ml
Marcaine-Adrenaline 0,5% to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek bupiwakainy w stężeniu 5 mg/ml oraz adrenalinę w dawce 5 µg/ml, stosowany do znieczuleń regionalnych drogą nadtwardówkową lub okołonerwową. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych nie powinna przekraczać 175 mg bupiwakainy, a dawka dobowa 400 mg w ciągu 24 godzin. Zalecane dawki różnią się w zależności od techniki znieczulenia, np. znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe wymaga 15-30 ml (75-150 mg), a blokada splotu barkowego 20-40 ml (100-200 mg). Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu u dzieci poniżej 12 lat, u których bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały jednoznacznie potwierdzone, oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, układu sercowo-naczyniowego, osób starszych i osłabionych. W przypadku znieczulenia ciągłego istnieje ryzyko kumulacji leku i toksyczności, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych i objawów neurologicznych.
cewnik nadtwardówkowy, chlorowodorek bupiwakainy, choroba układu sercowo-naczyniowego, dawka powtarzana, dieta niskosodowa, objaw toksyczności, parestezja, pirosiarczan sodu, toksyczne stężenie w osoczu, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, winian adrenaliny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ciągłe, znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe, znieczulenie okołonerwowe, znieczulenie regionalne