nadmierne krwawienie menstruacyjne
Nadmierne krwawienie menstruacyjne, znane również jako menorrhagia, to stan charakteryzujący się obfitymi i/lub przedłużającymi się krwawieniami podczas miesiączki. Według definicji klinicznej, za nadmierne uznaje się utratę krwi przekraczającą 80 ml podczas jednego cyklu lub krwawienie trwające ponad 7 dni.
Etiologia tego zaburzenia jest zróżnicowana i obejmuje: patologie macicy (mięśniaki, polipy, adenomioza), zaburzenia hormonalne, choroby układu krzepnięcia (choroba von Willebranda), endokrynopatie (niedoczynność tarczycy), a także przyjmowanie niektórych leków (antykoagulantów). W około 50% przypadków przyczyna pozostaje niewyjaśniona, co określa się jako dysfunkcyjne krwawienie maciczne (DUB).
Diagnostyka nadmiernych krwawień menstruacyjnych obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (morfologia, koagulogram, hormony tarczycy), USG narządu rodnego oraz w wybranych przypadkach histeroskopię. Ocena nasilenia krwawienia może być dokonywana przy pomocy obrazowej skali PBAC (Pictorial Blood Assessment Chart).
Leczenie zależy od przyczyny, wieku pacjentki i jej planów prokreacyjnych. Opcje terapeutyczne obejmują farmakoterapię (kwas traneksamowy, NLPZ, preparaty hormonalne), a w wybranych przypadkach metody zabiegowe (ablacja endometrium, embolizacja tętnic macicznych, histerektomia). Nieleczone nadmierne krwawienia menstruacyjne mogą prowadzić do niedokrwistości z niedoboru żelaza oraz znacząco obniżać jakość życia pacjentek.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Etamsylat – Dawkowanie i sposób podawania
Etamsylat wykazuje właściwości hemostatyczne i jest dostępny w formie doustnej (tabletki 250 mg, kapsułki 500 mg), parenteralnej (roztwór do wstrzykiwań 125 mg/ml) oraz miejscowej (nasączone kompresy/tampony). Dawkowanie u dorosłych różni się w zależności od wskazania: przed zabiegiem chirurgicznym podaje się 250-500 mg (1-2 tabletki lub ampułki) na godzinę przed procedurą, po zabiegu 250-500 mg co 4-6 godzin do ustąpienia ryzyka krwawienia. W chorobach wewnętrznych standardowa dawka to 1000-1500 mg/dobę (2 tabletki 2-3 razy dziennie), a w ginekologii przy nadmiernych krwawieniach menstruacyjnych 1500 mg/dobę przez 10 dni, rozpoczynając terapię 5 dni przed miesiączką. U noworodków stosuje się 10 mg/kg m.c. i.m. w ciągu 2 godzin po urodzeniu, następnie co 6 godzin przez 4 dni. Możliwe jest łączenie terapii doustnej i pozajelitowej, a tabletki należy przyjmować podczas posiłków z niewielką ilością płynu.
aplikacja miejscowa, ekstrakcja zęba, etamsylat, krwotok, monitoring terapii, nadmierne krwawienie menstruacyjne, neonatologia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noworodek, pacjent pediatryczny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie parenteralne, postać farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, terapia parenteralna, właściwość hemostatyczna, wywiad medyczny, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cyclonamine 250 mg
Lek Cyclonamine zawierający 250 mg etamsylatu jest stosowany w celu zmniejszenia ryzyka krwawień w różnych wskazaniach klinicznych. U dorosłych przed zabiegiem chirurgicznym zaleca się podanie 1-2 tabletek (250-500 mg) na 1 godzinę przed zabiegiem, natomiast po zabiegu dawka wynosi 1-2 tabletki co 4-6 godzin, aż do ustąpienia ryzyka krwawienia. W chorobach wewnętrznych standardowa dawka to 2 tabletki (500 mg) 2-3 razy na dobę (1000-1500 mg/dobę), a w ginekologii przy plamieniach i nadmiernych krwawieniach menstruacyjnych stosuje się 2 tabletki 3 razy na dobę (1500 mg/dobę) przez 10 dni, rozpoczynając terapię 5 dni przed spodziewaną menstruacją. U dzieci dawki są odpowiednio zmniejszone o połowę, z uwzględnieniem masy ciała i stanu klinicznego. Tabletki należy przyjmować doustnie, najlepiej z posiłkiem i niewielką ilością płynu, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
choroby wewnętrzne, dawkowanie pediatryczne, działania niepożądane przewodu pokarmowego, etamsylat, krwawienie menstruacyjne, krwawienie pozabiegowe, krwawienie śródoperacyjne, nadmierne krwawienie menstruacyjne, nadwrażliwość na substancje, pacjent pediatryczny, pirosiarczyn sodu, substancja pomocnicza, wskazania ginekologiczne, wskazanie kliniczne, zabieg chirurgiczny - Leksykon substancji czynnych
Tryptorelina – Działania niepożądane
Tryptorelina, stosowana w preparatach takich jak Decapeptyl, Decapeptyl Depot i Diphereline, wykazuje działania niepożądane zależne od płci, dawki i wskazania terapeutycznego, wynikające z jej mechanizmu agonisty GnRH. U mężczyzn najczęściej obserwuje się zaburzenia wzwodu (44%), uderzenia gorąca (41%) oraz utratę popędu płciowego (40%), a także rzadziej nadciśnienie (1%). W początkowym okresie leczenia może wystąpić tumor flare, czyli przejściowe zaostrzenie objawów raka gruczołu krokowego, manifestujące się nasileniem objawów układu moczowego (<2%) i bólem w miejscu przerzutów (5%), które ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni. U kobiet dominują uderzenia gorąca (60%), ból głowy (20%), nadmierne pocenie się (20%), suchość pochwy i sromu (19%) oraz zmniejszony popęd płciowy (16%). W pierwszym miesiącu po podaniu tryptoreliny mogą wystąpić różne formy krwawień z pochwy, a także zaostrzenie objawów endometriozy. Depresja, jako potencjalnie ciężkie działanie niepożądane, zgłaszana była u około 4% kobiet. Reakcje anafilaktyczne są rzadkie, ale możliwe i wymagają natychmiastowej interwencji.
bolesne miesiączkowanie, endometrioza, ginekomastia, hiperandrogenizm, krwawienie z odstawienia, krwawienie z pochwy, łysienie, nadmierne krwawienie menstruacyjne, niedrożność cewki moczowej, objawy układu moczowego, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, parestezje, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, splątanie świadomości, supresja testosteronu, trudność w połykaniu, tryptorelina, tumor flare, ucisk rdzenia kręgowego, uderzenia gorąca, utrata masy kostnej, utrata popędu płciowego, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia wzwodu