selektywny inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny
Selektywny inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) to klasa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają poziom serotoniny i noradrenaliny w mózgu poprzez hamowanie ich wychwytu zwrotnego w szczelinie synaptycznej. Mechanizm ten prowadzi do zwiększonej dostępności tych neuroprzekaźników, co przyczynia się do poprawy nastroju i redukcji objawów depresji.
W przeciwieństwie do selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI), leki z grupy SNRI działają na dwa układy neuroprzekaźnikowe, co może zapewniać szersze spektrum działania terapeutycznego. Do najczęściej stosowanych SNRI należą wenlafaksyna, duloksetyna, milnacipran i lewomilnacipran.
SNRI znajdują zastosowanie nie tylko w leczeniu zaburzeń depresyjnych, ale również w terapii zaburzeń lękowych, bólu neuropatycznego, fibromialgii oraz zespołu lęku uogólnionego. Profil działania SNRI sprawia, że są one często lekami drugiego rzutu po niepowodzeniu terapii SSRI lub w przypadkach depresji z towarzyszącym bólem przewlekłym.
Działania niepożądane SNRI mogą obejmować nudności, suchość w ustach, bezsenność, nadmierne pocenie się, zaburzenia seksualne oraz wzrost ciśnienia tętniczego. Ze względu na wpływ na układ noradrenergiczny, SNRI wymagają monitorowania parametrów układu krążenia, szczególnie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.