nadmierna suchość skóry
Nadmierna suchość skóry, określana medycznie jako xerosis cutis, to stan charakteryzujący się zmniejszoną zawartością wody w warstwie rogowej naskórka (poniżej 10%). Prowadzi to do zaburzenia funkcji barierowej skóry, co objawia się złuszczaniem, szorstkością, uczuciem napięcia oraz świądem.
Etiologia obejmuje czynniki zewnętrzne (niska wilgotność powietrza, długotrwała ekspozycja na wodę, detergenty) oraz wewnętrzne (wiek, predyspozycje genetyczne, choroby układowe jak niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, cukrzyca). Istotną rolę odgrywają zaburzenia lipidów międzykomórkowych, szczególnie ceramidów oraz naturalnego czynnika nawilżającego (NMF).
Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać choroby dermatologiczne przebiegające z suchością skóry, takie jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, rybia łuska czy wyprysk kontaktowy. Leczenie polega na eliminacji czynników wywołujących, stosowaniu emolientów zawierających substancje okluzyjne (wazelina, parafina), humektanty (mocznik, kwas hialuronowy) oraz lipidy fizjologiczne (ceramidy, cholesterol).
W przypadkach opornych na standardowe leczenie należy rozważyć wtórne przyczyny nadmiernej suchości skóry i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne ukierunkowane na chorobę podstawową. Profilaktyka obejmuje ograniczenie kontaktu z detergentami, stosowanie łagodnych środków myjących o pH zbliżonym do fizjologicznego oraz regularne nawilżanie skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Softasept N niezabarwiony (78,83 g + 10 g)/100 g
Softasept N niezabarwiony to roztwór na skórę zawierający 78,83 g etanolu 96% oraz 10 g alkoholu izopropylowego w 100 g produktu, stosowany jako środek antyseptyczny do dezynfekcji skóry. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na składniki aktywne lub substancje pomocnicze. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną skórę, w tym rany otwarte, otarcia, uszkodzenia pourazowe, oparzenia oraz zmiany zapalne, ze względu na ryzyko podrażnienia, bólu i nasilenia stanu zapalnego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany do stosowania na błony śluzowe (jamy ustnej, nosa, oczu, narządów płciowych, przewodu pokarmowego), gdzie może wywołać silne podrażnienie i uszkodzenie tkanek. Doustne stosowanie jest kategorycznie zabronione z powodu ryzyka zatrucia alkoholowego i toksycznego działania na narządy wewnętrzne.
atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa, błona śluzowa jamy ustnej, błona śluzowa nosa, błona śluzowa oka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dermatoza, dezynfekcja skóry, działanie drażniące, działanie toksyczne, elektrochirurgia, nadmierna suchość skóry, nadwrażliwość, oparzenie, otarcie, podanie doustne, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja skórna, środek antyseptyczny, stan zapalny, uszkodzona skóra, wchłanianie alkoholu, zatrucie alkoholowe, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Mocznik – Wskazania do stosowania
Mocznik jest substancją o szerokim spektrum działania dermatologicznego, której efektywność terapeutyczna zależy od stężenia i kombinacji z innymi składnikami. W niskich stężeniach około 20 mg/g (np. emoliumLEK z glicerolem 200 mg/g) wykazuje działanie nawilżające i zmiękczające, stosowane w leczeniu suchej skóry u pacjentów wszystkich grup wiekowych. W stężeniu około 100 mg/g (np. Hasceral z kwasem salicylowym 50 mg/g) wykazuje działanie keratolityczne, wskazane w leczeniu zaburzeń rogowacenia takich jak rybia łuska, łuszczyca, łupież czerwony mieszkowy, a także w dermatozach zapalnych jak atopowe zapalenie skóry, neurodermit i wyprysk dłoni. W wysokim stężeniu 400 mg/g (np. Canespor Onychoset z bifonazolem 10 mg/g) mocznik działa keratolitycznie na płytkę paznokciową, umożliwiając bezurazowe usunięcie zainfekowanych tkanek w leczeniu onychomikozy, jednocześnie wspomagając działanie przeciwgrzybicze bifonazolu.
atopowe zapalenie skóry, bifonazol, dermatologia, dermatoza, działanie keratolityczne, grzybica paznokci, kwas salicylowy, lichenifikacja, łupież czerwony mieszkowy, łuszczyca, nadmierna suchość skóry, nadmierne rogowacenie, neurodermit, onychomikoza, płytka paznokciowa, rogowacenie mieszkowe, rybia łuska, sucha skóra, TEWL, transepidermalna utrata wody, właściwości nawilżające, właściwości przeciwgrzybicze, wyprysk dłoni, wysuszenie skóry, zaburzenie rogowacenia