selektywny antagonista wapnia
Selektywny antagonista wapnia to lek z grupy blokerów kanałów wapniowych, który wykazuje wybiórcze działanie na określone typy kanałów wapniowych w organizmie. W przeciwieństwie do nieselektywnych antagonistów wapnia, te leki charakteryzują się większą specyficznością działania, co przekłada się na lepszy profil bezpieczeństwa i mniej działań niepożądanych.
Działanie selektywnych antagonistów wapnia polega głównie na blokowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia ciśnienia tętniczego. Leki te znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz zaburzeń rytmu serca.
Do najczęściej stosowanych selektywnych antagonistów wapnia należą pochodne dihydropirydyny, takie jak amlodypina, felodypina czy lerkanidypina. Charakteryzują się one silniejszym działaniem na naczynia obwodowe niż na mięsień sercowy, co zmniejsza ryzyko wystąpienia niepożądanych efektów kardiodepresyjnych. Z tego powodu są często preferowane w terapii nadciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oxycardil 120 120 mg
Diltiazem chlorowodorek, będący pochodną benzotiazepiny i selektywnym antagonistą kanałów wapniowych typu L (kod ATC: C08DB01), wykazuje kompleksowe działanie na układ sercowo-naczyniowy. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu napływu jonów wapniowych do komórek mięśni gładkich naczyń oraz kardiomiocytów, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego oraz redukcji obciążenia następczego serca. W efekcie obserwuje się skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz poprawę hemodynamiki. Diltiazem wykazuje również działanie chronotropowe ujemne, spowalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz potencjalnie inotropowe ujemne, co czyni go efektywnym w terapii tachykardii i innych zaburzeń rytmu serca.
antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, diltiazemu chlorowodorek, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, jon wapniowy, kanał wapniowy typu L, kardiomiocyt, mięśniówka gładka, obciążenie następcze, opór obwodowy, pochodna benzotiazepiny, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, selektywny antagonista wapnia, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Isoptin SR 120 mg
Werapamil chlorowodorek, substancja czynna Isoptin SR (120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu), jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych działającym głównie na mięsień sercowy. Mechanizm działania polega na blokowaniu napływu jonów wapnia przez wolne kanały w komórkach mięśnia sercowego oraz mięśniówki gładkiej naczyń, co prowadzi do spowolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, wydłużenia okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym oraz zmniejszenia częstości skurczów komór u pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków. Werapamil przerywa również pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, co jest korzystne w leczeniu napadowych częstoskurczów nadkomorowych (PSVT). Lek nie wpływa na przewodzenie dodatkowymi drogami, nie zmienia czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków ani przewodzenia wewnątrzkomorowego, co podkreśla jego selektywność działania.
ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, depolaryzacja, działanie inotropowe ujemne, frakcja wyrzutowa, kurczliwość mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, niewydolność serca, obciążenie następcze, okres refrakcji, organiczna choroba serca, pęczek Hisa, pobudzenie nawrotne, potencjał czynnościowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, przewodzenie wewnątrzkomorowe, selektywny antagonista wapnia, skurcz tętnic obwodowych, stężenie wapnia w surowicy, trzepotanie przedsionków, układ przewodzący serca, werapamilu chlorowodorek, węzeł zatokowo-przedsionkowy, włókna przedsionków, włókna węzła zatokowo-przedsionkowego, wskaźnik sercowy, zaburzenie rytmu serca