tętniczka przedwłosowata

Tętniczka przedwłosowata (łac. arteriola precapillaris) stanowi końcowy odcinek układu tętniczego, bezpośrednio poprzedzający sieć naczyń włosowatych. Charakteryzuje się średnicą wynoszącą 20-40 mikrometrów i zbudowana jest z pojedynczej warstwy komórek śródbłonka, otoczonej rozproszonymi komórkami mięśni gładkich.

Tętniczki przedwłosowate pełnią kluczową funkcję w regulacji przepływu krwi do sieci kapilarnej. Dzięki zdolności do skurczu i rozkurczu mięśni gładkich w ich ścianie, kontrolują dopływ krwi do tkanek, dostosowując go do aktualnych potrzeb metabolicznych. Stanowią główne miejsce oporu naczyniowego w mikrokrążeniu.

Dysfunkcja tętniczek przedwłosowatych może prowadzić do zaburzeń perfuzji tkankowej i uczestniczy w patofizjologii wielu chorób, w tym nadciśnienia tętniczego, cukrzycy i różnych zespołów niedokrwiennych. Prawidłowe funkcjonowanie tych naczyń jest niezbędne dla utrzymania homeostazy tkankowej i odpowiedniej wymiany substancji odżywczych i produktów przemiany materii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Agen 5 5 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej podawanie w dawce 5-10 mg/dobę skutkuje istotnym klinicznie obniżeniem ciśnienia tętniczego przez 24 godziny, bez gwałtownych spadków ciśnienia, co jest korzystne u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. W terapii dławicy piersiowej amlodypina rozszerza tętniczki przedwłosowate i tętnice wieńcowe, zmniejszając obciążenie następcze i poprawiając perfuzję mięśnia sercowego, co przekłada się na wydłużenie czasu wysiłku, opóźnienie bólu dławicowego oraz redukcję częstości napadów i zapotrzebowania na nitraty. Lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z cukrzycą, astmą czy dną moczanową.
antagonista wapnia, badanie hemodynamiczne, chlorotalidon, cholesterol HDL, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, częstość skurczów serca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerol triazotan, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, jon wapnia, klasyfikacja NYHA, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, profil lipidowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, selektywny antagonista wapnia, skurcz naczyń wieńcowych, skurczowe ciśnienie tętnicze, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Medreg 5 mg

Amlodypina, będąca wybiórczym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej mechanizm obniżania ciśnienia tętniczego opiera się na rozkurczu naczyń, co skutkuje zmniejszeniem oporu obwodowego i obciążenia następczego serca, bez gwałtownego spadku ciśnienia. W badaniu ALLHAT, obejmującym 33 357 pacjentów z nadciśnieniem i dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, amlodypina w dawkach 2,5-10 mg/dobę wykazała podobną skuteczność w zapobieganiu zgonów z powodu choroby wieńcowej i zawałów mięśnia sercowego w porównaniu do chlorotalidonu (RR 0,98; 95% CI 0,90-1,07; p=0,65). Jednakże, częstość niewydolności serca była wyższa w grupie leczonej amlodypiną (10,2% vs 7,7%; RR 1,38; 95% CI 1,25-1,52; p<0,001), bez istotnej różnicy w całkowitej śmiertelności (RR 0,96; 95% CI 0,89-1,02; p=0,20).
amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, chlorotalidon, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, digoksyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, enalapryl, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, jony wapnia, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, profil lipidowy, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, skurcz tętnic wieńcowych, tętniczka przedwłosowata, TIA, triazotan glicerolu, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tenox 10 mg

Tenox, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym dominujące działanie naczyniowe. Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Podawanie amlodypiny raz na dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego bez gwałtownych spadków. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejsza częstość dolegliwości i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co umożliwia jego stosowanie u chorych z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, jon wapnia, kanał wapniowy, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, nitrogliceryna, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, skurcz naczyń wieńcowych, tętnica wieńcowa, tętniczka przedwłosowata, udar mózgu, zapotrzebowanie na tlen, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adipine 10 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie hipotensyjne poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca. W leczeniu dławicy piersiowej mechanizm działania obejmuje rozszerzenie tętniczek przedwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego i zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen. Podawanie amlodypiny w dawce 5-10 mg raz na dobę skutkuje utrzymaniem obniżonego ciśnienia tętniczego przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia, a także poprawia tolerancję wysiłku i zmniejsza częstość dolegliwości wieńcowych. W badaniu CAMELOT u 1997 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca amlodypina istotnie zmniejszyła ryzyko hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), nie wpływając negatywnie na profil metaboliczny, co umożliwia jej stosowanie u pacjentów z cukrzycą, astmą czy dną moczanową.
angina Prinzmetala, antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, cukrzyca typu 2, digoksyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz serca, tętniczka przedwłosowata, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zgon sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlonor 5 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej efekt hipotensyjny jest stabilny przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia tętniczego, co jest korzystne w terapii nadciśnienia tętniczego. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość napadów dławicowych oraz zapotrzebowanie na glicerol triazotan. Lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997, 2 lata obserwacji) amlodypina istotnie zmniejszyła ryzyko niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (16,6% vs 23,1%, HR 0,69, p=0,003), hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03) w porównaniu do placebo.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, chlorotalidon, cholesterol HDL-C, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmentala, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerolu triazotan, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, napad dławicowy, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie kliniczne, zdarzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vilpin 10 mg

Vilpin, zawierający amlodypinę benzenosulfonian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych o dominującym działaniu naczyniowym, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Mechanizm działania amlodypiny polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozszerzenia tętniczek przedwłosowatych i dużych tętnic wieńcowych, zmniejszając opór obwodowy i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. W badaniu CAMELOT, obejmującym 1997 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, amlodypina (5-10 mg) istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs. 12,8% placebo, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs. 15,7% placebo, HR 0,73, p=0,03), bez istotnego wpływu na śmiertelność sercowo-naczyniową.
amlodypina benzenosulfonian, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, chlorotalidon, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, digoksyna, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, selektywny antagonista wapnia, statyna, tętniczka przedwłosowata, triazotan glicerolu, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlomyl 5 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej mechanizm przeciwnadciśnieniowy opiera się na rozkurczu tętniczek przedwłosowatych, co zmniejsza opór obwodowy i obciążenie następcze serca, oraz na rozszerzeniu tętnic wieńcowych, zwiększającym podaż tlenu w mięśniu sercowym. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym amlodypina podawana raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia krwi przez 24 godziny, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W chorobie niedokrwiennej serca lek wydłuża czas wysiłku, opóźnia wystąpienie bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość dolegliwości i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W badaniu CAMELOT (n=1991) amlodypina (5-10 mg) istotnie zmniejszyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych (16,6% vs 23,1% placebo, HR 0,69, p=0,003), hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03).
antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, biodostępność, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, farmakodynamika, frakcja wyrzutowa lewej komory, hormon folikulotropowy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens leku, komórki Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość dystrybucji, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, okres półtrwania eliminacji, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, profil lipidowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, przezbłonowy napływ jonów wapnia, resuscytacja, rewaskularyzacja, tętniczka przedwłosowata, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ApoAmlo 5 mg

ApoAmlo, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn o dominującym działaniu naczyniowym (kod ATC: C08CA01). Mechanizm działania polega na powolnym hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń, zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Podawanie leku raz na dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, bez ryzyka gwałtownego spadku ciśnienia, co zwiększa bezpieczeństwo terapii u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
amlodypina, antagonista jonów wapnia, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bezylan, ból wieńcowy, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie przeciwdławicowe, glicerol triazotan, inhibitor kanału wapniowego, kontrola glikemii, metabolizm kwasu moczowego, nadciśnienie tętnicze, napad dławicowy, niedotlenienie mięśnia sercowego, nitrogliceryna, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie odcinka ST, opór naczyniowy, opór obwodowy, perfuzja wieńcowa, profil lipidowy osocza, przezbłonowy napływ jonów wapnia, skurcz naczyń wieńcowych, tętniczka przedwłosowata
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tenox 5 mg

Amlodypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje selektywne działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie naczyń, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego przez hamowanie przepływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i naczyń. Podawana raz na dobę, zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej i stojącej, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina zmniejsza opór obwodowy i zwiększa perfuzję wieńcową, co przekłada się na wydłużenie czasu wysiłku fizycznego i redukcję dolegliwości wieńcowych. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny w dawkach 5-10 mg/dobę istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), bez negatywnego wpływu na profil metaboliczny, co umożliwia jej stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, resuscytacja, substancja czynna, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Medreg 10 mg

Amlodypina, będąca wybiórczym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia oporu obwodowego, a tym samym zmniejszenia obciążenia następczego serca. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia objawów dławicowych oraz zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitraty. Dawka dobowa 5-10 mg zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez gwałtownych spadków ciśnienia. Ponadto lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni go bezpiecznym u pacjentów z cukrzycą, astmą oskrzelową czy dną moczanową.
antagonista jonów wapnia, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór obwodowy, przerost lewej komory, skurcz tętnic wieńcowych, tętniczka przedwłosowata, TIA, triazotan glicerolu, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adipine 5 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie hipotensyjne poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca. Mechanizm przeciwdławicowy obejmuje rozszerzenie tętniczek przedwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego i zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen. Podawanie amlodypiny w dawce 5-10 mg/dobę u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez gwałtownych spadków ciśnienia, a także nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni ją bezpieczną u chorych z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), wykazując przewagę nad enalaprilem w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych (HR 0,69; 95% CI 0,54-0,88; p=0,003).
angina Prinzmetala, antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, ból wieńcowy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, efekt rozkurczowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, pochodna dihydropirydyny, profil lipidowy osocza, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, rozszerzanie tętnic, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe