Mycobacterium intracellulare

Mycobacterium intracellulare to bakteria należąca do grupy prątków niegruźliczych (NTM – Non-Tuberculous Mycobacteria), blisko spokrewniona z Mycobacterium avium. Razem tworzą one kompleks Mycobacterium avium-intracellulare (MAC), będący jednym z najczęstszych czynników patogennych wśród prątków niegruźliczych.

Bakteria występuje powszechnie w środowisku, głównie w wodzie i glebie. W przeciwieństwie do prątków gruźlicy, M. intracellulare nie przenosi się bezpośrednio między ludźmi, a zakażenie następuje poprzez wdychanie aerozoli zawierających bakterie lub kontakt z zanieczyszczoną wodą.

M. intracellulare może wywoływać różnorodne zakażenia, głównie płuc, zwłaszcza u osób z istniejącymi już chorobami układu oddechowego, takimi jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) czy rozstrzenie oskrzeli. U osób z obniżoną odpornością, szczególnie z HIV/AIDS, może powodować zakażenia rozsiane.

Diagnostyka zakażeń wywołanych przez M. intracellulare opiera się na hodowli mikrobiologicznej oraz metodach molekularnych. Leczenie jest długotrwałe (trwa zazwyczaj 12-18 miesięcy) i wymaga stosowania kombinacji antybiotyków makrolidowych (klarytromycyna, azytromycyna) z etambutolem, rifampicyną i czasem innymi lekami przeciwprątkowymi.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl