instylacja dopęcherzowa

Instylacja dopęcherzowa to procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu płynnego leku bezpośrednio do pęcherza moczowego przez cewnik urologiczny. Metoda ta pozwala na miejscowe dostarczenie substancji leczniczej, minimalizując ekspozycję ogólnoustrojową i związane z nią działania niepożądane.

Najczęstszymi wskazaniami do instylacji dopęcherzowych są nienaciekający rak pęcherza moczowego (terapia BCG lub chemioterapeutyki, np. mitomycyna C), śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego oraz nawracające infekcje dróg moczowych. Po wprowadzeniu leku pacjent powinien wstrzymać się od oddawania moczu przez określony czas (zazwyczaj 1-2 godziny), aby zapewnić odpowiedni kontakt substancji leczniczej ze ścianą pęcherza.

Procedura ta jest zazwyczaj wykonywana ambulatoryjnie, a częstotliwość zabiegów zależy od rodzaju schorzenia i zastosowanego leku. W przypadku terapii BCG w raku pęcherza typowy schemat obejmuje cotygodniowe instylacje przez 6 tygodni, a następnie leczenie podtrzymujące. Możliwe działania niepożądane obejmują dysurię, częstomocz oraz, rzadziej, zakażenie układu moczowego czy reakcje ogólnoustrojowe.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl