zaburzenie moczowodu

Zaburzenia moczowodu (łac. ureter) obejmują szerokie spektrum patologii dotyczących tego przewodu łączącego nerkę z pęcherzem moczowym. Do najczęstszych zaburzeń zalicza się anomalie rozwojowe (zdwojenie moczowodu, moczowód ektopowy, ureterocele), zwężenia, kamicę moczowodową oraz refluksy pęcherzowo-moczowodowe.

Zwężenie moczowodu może mieć charakter wrodzony lub nabyty (np. w wyniku urazu, stanu zapalnego, zmian nowotworowych). Objawia się zazwyczaj wodonercze, bólem w okolicy lędźwiowej, nawracającymi zakażeniami układu moczowego. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: USG, urografię, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

Kamica moczowodowa to jedna z najczęstszych przyczyn ostrego bólu w urologii. Charakteryzuje się typową kolką nerkową z promieniowaniem bólu do pachwiny, często z towarzyszącymi objawami dyzurycznymi i krwiomoczem. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma tomografia komputerowa bez kontrastu, która pozwala na dokładną lokalizację złogu.

Refluks pęcherzowo-moczowodowy to wsteczny przepływ moczu z pęcherza do moczowodów, często prowadzący do nawracających zakażeń układu moczowego i uszkodzenia nerek. Szczególnie istotny problem w pediatrii, gdzie może wymagać leczenia operacyjnego lub endoskopowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketalar 10

Ketalar 10 (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) powinien być stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych pod nadzorem anestezjologa, z zapewnieniem sprzętu reanimacyjnego. Przed podaniem zaleca się podanie atropiny lub hioscyny w celu zmniejszenia wydzielania śliny. Ketamina wykazuje niezgodność chemiczną z barbituranami i diazepamem, które nie mogą być mieszane w tej samej strzykawce ani infuzji. Podczas wybudzania mogą wystąpić reakcje psychotyczne u około 12% pacjentów, objawiające się majaczeniem, halucynacjami i pobudzeniem, które można ograniczyć stosując niższe dawki ketaminy oraz benzodiazepiny. Ketamina nie powinna być stosowana jako jedyny środek znieczulający w zabiegach na gardle, krtani i drogach oddechowych ze względu na zachowanie odruchów gardłowo-krtaniowych. Dawkę dożylną należy podawać powoli (60-120 sekund) w celu uniknięcia depresji oddechowej i wzrostu ciśnienia tętniczego, które może wzrosnąć o 20-25% i powrócić do normy w ciągu 15 minut.
anestezjolog, atropina, barbiturany, benzodiazepiny, bezdech, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, dysforia, dysocjacja, halucynacja, hepatotoksyczność, hipowolemia, jaskra, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, lek zwiotczający mięśnie, majaczenie, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, odruchy gardłowo-krtaniowe, odwodnienie, omam, ostra psychoza, ostre uszkodzenie nerek, pooperacyjny stan splątania, próg drgawkowy, reakcja psychotyczna, schizofrenia, skurcz krtani, splątanie, sprzęt reanimacyjny, tachyarytmia, tachykardia, wodogłowie, wodonercze, zaburzenie moczowodu, zastoinowa niewydolność krążenia, zawał serca, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Ketamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Ketamina, dostępna w preparatach Ketalar 10 i Ketalar 50, jest stosowana do znieczulenia ogólnego wyłącznie w warunkach szpitalnych pod nadzorem doświadczonych anestezjologów. Podanie dożylne powinno trwać 60-120 sekund, aby uniknąć przejściowej depresji oddechowej, bezdechu oraz wzrostu ciśnienia tętniczego, które może wzrosnąć o 20-25% wartości wyjściowej i powrócić do normy w ciągu 15 minut. Konieczne jest wcześniejsze podanie atropiny lub hioscyny w celu zmniejszenia wydzielania śliny oraz unikanie mieszania ketaminy z barbituranami i diazepamem w tej samej strzykawce. Ze względu na zachowanie odruchów gardłowo-krtaniowych ketamina nie powinna być stosowana jako jedyny środek znieczulający w zabiegach w obrębie gardła, krtani i drzewa oskrzelowego bez dodatkowego zwiotczenia mięśni i kontroli oddechu. Monitorowanie czynności serca jest wskazane u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub zaburzeniami sercowymi.
analeptyk, anestezjolog, atropina, barbituranem, benzodiazepina, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, diazepam, dysocjacja, halucynacja, hepatotoksyczność, hioscyna, hipowolemia, hormon tarczycy, jaskra, ketamina, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, lek zwiotczający mięśnie, majaczenie, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, objawy psychotyczne, odruchy gardłowo-krtaniowe, odwodnienie, ostra psychoza, ostre uszkodzenie nerek, pooperacyjny stan splątania, próg drgawkowy, schizofrenia, skurcz krtani, tachyarytmia, wodogłowie, wodonercze, wspomaganie oddychania, zaburzenie czynności serca, zaburzenie moczowodu, zapalenie pęcherza moczowego, zastoinowa niewydolność krążenia, zawał serca, znieczulenie ogólne

zaburzenie moczowodu

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Ketalar 10

Ketamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności