immunofenotyp ALL
Immunofenotyp ALL (ostrej białaczki limfoblastycznej) to zestaw charakterystycznych markerów powierzchniowych i cytoplazmatycznych komórek białaczkowych identyfikowanych za pomocą cytometrii przepływowej. Badanie immunofenotypu jest kluczowym elementem diagnostyki różnicowej ALL, pozwalającym na określenie linii komórkowej (B lub T) oraz stopnia dojrzałości komórek nowotworowych.
W przypadku ALL z linii B (B-ALL) najważniejsze markery to CD19, CD20, CD22, CD79a oraz PAX5. Natomiast ALL z linii T (T-ALL) charakteryzuje się ekspresją CD2, CD3 (powierzchniowy lub cytoplazmatyczny), CD7 i CD8. Klasyfikacja immunofenotypowa według EGIL (European Group for the Immunological Characterization of Leukemias) wyróżnia stadia dojrzałości komórek B (pro-B, common-B, pre-B i mature-B) oraz T (pro-T, pre-T, cortical-T i mature-T).
Niektóre immunofenotypy ALL mają istotne znaczenie prognostyczne. Na przykład, obecność antygenu CD20 w B-ALL wiąże się z gorszym rokowaniem, natomiast ekspresja CD10 (common-ALL antigen) jest czynnikiem korzystnym. Immunofenotypowanie jest również niezbędne do monitorowania choroby resztkowej (minimal residual disease, MRD) po leczeniu oraz do identyfikacji celów dla terapii ukierunkowanych molekularnie, jak przeciwciała monoklonalne anty-CD19, anty-CD20 czy anty-CD22.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clofarabine Accord 1 mg/ml
Klofarabina, antymetabolit nukleozydu puryn z grupy leków przeciwnowotworowych (ATC: L01BB06), jest stosowana głównie w leczeniu opornej lub nawrotowej ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) u pacjentów pediatrycznych. Mechanizm działania obejmuje hamowanie polimerazy DNA α, reduktazy rybonukleotydowej oraz indukcję apoptozy przez uszkodzenie błony mitochondriów. Po wewnątrzkomórkowej fosforylacji do aktywnego trifosforanu klofarabina wykazuje wysokie powinowactwo do enzymów docelowych i zwiększoną oporność na degradację metaboliczną. W badaniach klinicznych dawka maksymalna tolerowana ustalona została na 52 mg/m²/dobę podawanej w infuzji dożylnej przez 5 dni, powtarzanej co 2-6 tygodni. W badaniu II fazy u 61 pacjentów pediatrycznych z nawrotem lub oporną ALL uzyskano ogólną remisję (CR + CRp) u 20% pacjentów, z medianą czasu trwania remisji 32 tygodnie i medianą przeżycia 69,5 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane ograniczające dawkę to hiperbilirubinemia, podwyższone aminotransferazy i wysypka grudkowo-plamkowa, obserwowane przy dawce 70 mg/m²/dobę.
aminotransferazy, apoptoza, błona mitochondrialna, cytochrom C, czynnik proapoptotyczny, deaminaza adenozynowa, fosforylacja, hiperbilirubinemia, HSCT, immunofenotyp ALL, kinaza deoksycytydynowa, klasyfikacja francusko-amerykańsko-angielska, komórki hematologiczne, komórki T, model mysi, ostra białaczka limfoblastyczna, polimeraza DNA alfa, reduktaza rybonukleotydowa, remisja całkowita, remisja częściowa, szpik kostny M1, trifosforan deoksyrybonukleozydu, wysypka grudkowo-plamkowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clofarabine Norameda 1 mg/ml
Klofarabina, będąca antymetabolitem nukleozydu puryn z grupy leków przeciwnowotworowych (kod ATC: L01BB06), wykazuje działanie przeciwnowotworowe poprzez hamowanie polimerazy DNA, reduktazy rybonukleotydowej oraz indukcję apoptozy przez przerwanie integralności błony mitochondriów. Po wewnątrzkomórkowej fosforylacji do aktywnego klofarabina 5′-trifosforanu, lek wykazuje wysokie powinowactwo do kinazy deoksycytydynowej, co przekłada się na jego efektywność. Klofarabina charakteryzuje się zwiększoną stabilnością metaboliczną, opornością na deaminazę adenozynową oraz skutecznością wobec zarówno proliferujących, jak i nieaktywnych komórek hematologicznych i litych guzów. W badaniach klinicznych u dzieci z nawrotem lub oporną ALL, stosowano dawki do 70 mg/m² pc. na dobę, z dawką maksymalną tolerowaną 52 mg/m² pc. na dobę podawaną przez 5 dni w infuzji dożylnej co 2-6 tygodni.
aminotransferaza, apoptoza komórkowa, białaczka, białaczka ALL, błona mitochondrialna, całkowita remisja, cytochrom C, częściowa remisja, czynnik proapoptotyczny, deaminaza adenozynowa, działanie cytotoksyczne, fosforylacja, hiperbilirubinemia, HSCT, immunofenotyp ALL, infuzja dożylna, kinaza deoksycytydynowa, kinaza wewnątrzkomórkowa, klasyfikacja francusko-amerykańsko-angielska, komórka białaczkowa, komórka progenitorowa, komórka T, lek przeciwnowotworowy, polimeraza DNA, polimeraza DNA α, reduktaza rybonukleotydowa, rozpad fosforolityczny, synteza DNA, szpik kostny M1, szpik kostny M2, toksyczność ograniczająca dawkę, transplantacja krwiotwórczych komórek macierzystych, trifosforan deoksyrybonukleozydu, wysypka grudkowo-plamkowa