zaburzenie funkcji nadnerczy

Zaburzenie funkcji nadnerczy obejmuje szerokie spektrum stanów patologicznych, które mogą manifestować się jako niedoczynność (hipofunkcja) lub nadczynność (hiperfunkcja) tych gruczołów. Nadnercza, wytwarzające hormony steroidowe oraz katecholaminy, odgrywają kluczową rolę w regulacji metabolizmu, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz odpowiedzi na stres.

Niedoczynność nadnerczy (choroba Addisona) może być pierwotna (zniszczenie kory nadnerczy) lub wtórna (niedobór ACTH). Charakteryzuje się zmęczeniem, osłabieniem, spadkiem ciśnienia tętniczego, hiponatremią, hiperkaliemią oraz hiperpigmentacją skóry. Leczenie polega na substytucji hormonalnej glikokortykosteroidami i mineralokortykosteroidami.

Nadczynność nadnerczy manifestuje się różnymi zespołami klinicznymi w zależności od przeważającego hormonu. Zespół Cushinga wynika z nadmiaru kortyzolu, zespół Conna – aldosteronu, a guz chromochłonny produkuje nadmiar katecholamin. Objawy obejmują otyłość centralną, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia metaboliczne i zmiany w wyglądzie zewnętrznym pacjenta.

Diagnostyka zaburzeń funkcji nadnerczy opiera się na badaniach hormonalnych, testach dynamicznych oraz obrazowaniu (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny). Precyzyjne określenie etiologii dysfunkcji nadnerczy jest kluczowe dla wdrożenia właściwego postępowania terapeutycznego – farmakologicznego, chirurgicznego lub kompleksowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl