nietolerancja maltozy
Nietolerancja maltozy to zaburzenie metaboliczne, w którym organizm nie jest w stanie prawidłowo trawić maltozy, dwucukru składającego się z dwóch cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem alfa-1,4-glikozydowym. Za rozkład maltozy odpowiada enzym maltaza (alfa-glukozydaza), wytwarzany przez komórki nabłonka jelita cienkiego.
Przyczyną nietolerancji jest najczęściej niedobór lub dysfunkcja enzymu maltazy, co może mieć podłoże genetyczne lub być nabyte w wyniku uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego, np. w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna, celiakii czy infekcji jelitowych. Objawy pojawiają się po spożyciu produktów zawierających maltozę i obejmują bóle brzucha, wzdęcia, biegunkę, nudności oraz dyskomfort trawienny.
Diagnostyka nietolerancji maltozy opiera się na badaniu aktywności enzymu maltazy w bioptatach jelitowych, testach oddechowych z użyciem wodoru lub metanu po obciążeniu maltozą oraz próbach eliminacyjnych. Leczenie polega głównie na ograniczeniu spożycia produktów bogatych w maltozę, takich jak piwo, niektóre przetwory zbożowe czy słód. W przeciwieństwie do nietolerancji laktozy, nietolerancja maltozy występuje znacznie rzadziej i często towarzyszy innym zaburzeniom trawiennym.