bufor dializacyjny

Bufor dializacyjny to kluczowy składnik płynu dializacyjnego stosowanego podczas hemodializy. Jego główną funkcją jest utrzymanie prawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej organizmu pacjenta poprzez kompensację kwasicy metabolicznej, która często występuje u osób z przewlekłą chorobą nerek.

Najczęściej stosowanym buforem w płynach dializacyjnych jest wodorowęglan (bikarbonat), który zastąpił wcześniej używany octan ze względu na lepszą tolerancję i mniejszą liczbę działań niepożądanych. Stężenie wodorowęglanu w płynie dializacyjnym zwykle wynosi 32-38 mmol/l, choć może być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta.

Odpowiednie stężenie buforu dializacyjnego ma istotne znaczenie kliniczne – zbyt niskie może nie korygować kwasicy metabolicznej, natomiast zbyt wysokie może prowadzić do alkalozy metabolicznej po dializie. Dlatego parametry płynu dializacyjnego, w tym stężenie buforu, są starannie dobierane przez nefrologów w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wyników badań laboratoryjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl