zahamowanie glukoneogenezy

Zahamowanie glukoneogenezy to proces polegający na ograniczeniu lub całkowitym zatrzymaniu syntezy glukozy z prekursorów niewęglowodanowych, takich jak aminokwasy, mleczany, glicerol czy pirogronian. Glukoneogeneza jest kluczowym szlakiem metabolicznym zachodzącym głównie w wątrobie, odpowiedzialnym za utrzymanie prawidłowego stężenia glukozy we krwi, szczególnie w okresach głodzenia.

Fizjologiczne zahamowanie glukoneogenezy następuje przede wszystkim pod wpływem insuliny, która jest wydzielana w odpowiedzi na podwyższone stężenie glukozy we krwi po posiłku. Insulina blokuje ekspresję kluczowych enzymów glukoneogenetycznych, takich jak karboksykinaza fosfoenolopirogronianowa (PEPCK), fruktozo-1,6-bisfosfataza oraz glukoza-6-fosfataza, jednocześnie stymulując syntezę glikogenu i glikolizę.

Zaburzenia w regulacji hamowania glukoneogenezy odgrywają istotną rolę w patogenezie cukrzycy typu 2, gdzie obserwuje się nadmierną produkcję glukozy wątrobowej mimo podwyższonego stężenia insuliny. Farmakologiczne zahamowanie glukoneogenezy jest jednym z mechanizmów działania leków przeciwcukrzycowych, takich jak metformina, która zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę i zmniejsza wątrobową produkcję glukozy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl