rozedma śródmiąższowa

Rozedma śródmiąższowa (łac. emphysema interstitiale, ang. interstitial emphysema) to patologiczny stan charakteryzujący się obecnością powietrza w tkance śródmiąższowej płuc. Powstaje w wyniku pęknięcia pęcherzyków płucnych, co prowadzi do przedostawania się powietrza do przestrzeni śródmiąższowej płuc. W przeciwieństwie do klasycznej rozedmy pęcherzowej, powietrze nie gromadzi się w pęcherzykach płucnych, lecz w tkance łącznej między nimi.

Stan ten może wystąpić jako powikłanie mechanicznej wentylacji, szczególnie u wcześniaków i noworodków, u których delikatna tkanka płucna jest podatna na uszkodzenia przy wysokich ciśnieniach wdechowych. Może również rozwinąć się w następstwie urazu klatki piersiowej, procedur diagnostycznych lub terapeutycznych (np. biopsji płuca), a także w przebiegu ciężkich chorób płuc, takich jak astma lub POChP.

Rozedma śródmiąższowa może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak odma opłucnowa, odma śródpiersia czy odma podskórna. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych – tomografii komputerowej o wysokiej rozdzielczości (HRCT), która pozwala uwidocznić charakterystyczne pęcherzyki powietrza w tkance śródmiąższowej. Leczenie jest zazwyczaj zachowawcze i obejmuje tlenoterapię oraz modyfikację parametrów wentylacji mechanicznej, jeśli ta jest stosowana.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Fenobarbital – Działania niepożądane

Fenobarbital, stosowany w dawkach terapeutycznych, jest zwykle dobrze tolerowany, jednak może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, pobudzenie, ataksja, depresja, omamy czy zaburzenia snu. Szczególnie narażone na reakcje paradoksalne są dzieci, osoby starsze oraz wyniszczone. Rzadko obserwuje się poważne powikłania ze strony układu oddechowego (hipowentylacja, bezdech), sercowo-naczyniowego (bradykardia, niedociśnienie, zaburzenia rytmu), pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia) oraz hematologicznego (niedokrwistość megaloblastyczna, agranulocytoza, małopłytkowość). Fenobarbital może także powodować reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS, oraz ciężkie skórne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), które stanowią zagrożenie życia. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem uszkodzenia wątroby, osteopenii, osteoporozy i zaburzeń mineralizacji kości.
agranulocytoza, ataksja, bezdech, bezsenność, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dezorientacja, drgawki, fenobarbital, hiperkineza, hipowentylacja, koszmary nocne, krzywica, małopłytkowość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość megaloblastyczna, niepokój, nudności, omamy, omdlenie, osteopenia, osteoporoza, pobudzenie, przykurcz Dupuytrena, reakcja nadwrażliwości, rozedma śródmiąższowa, rumień grudkowy, senność, skórna reakcja niepożądana, skurcz naczyń wieńcowych, stan splątania, światłowstręt, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, uzależnienie lekowe, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości na leki przeciwpadaczkowe, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie osierdzia
Leksykon leków
Działania niepożądane – Luminalum 100 mg

Fenobarbital, substancja czynna leku Luminalum 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego, układu oddechowego, sercowo-naczyniowego, przewodu pokarmowego, układu immunologicznego, wątroby, krwi, układu kostnego oraz skóry. Najczęściej obserwowane działania niepożądane ze strony OUN to senność, pobudzenie, dezorientacja, ataksja, koszmary nocne, nerwowość, omamy, bezsenność, niepokój, bóle i zawroty głowy oraz zaburzenia myślenia. Rzadko występują hipowentylacja, bezdech, bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie, omdlenia, nudności, wymioty, zaparcia, reakcje nadwrażliwości (gorączka, wysypka, eozynofilia, obrzęki twarzy), a także bardzo rzadko zapalenie, uszkodzenie i zaburzenia czynności wątroby, niedokrwistość megaloblastyczna, agranulocytoza, małopłytkowość, osteopenia, krzywica, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz złuszczające zapalenie skóry. U pacjentów w podeszłym wieku wskazane jest monitorowanie funkcji wątroby i nerek oraz rozważenie redukcji dawki fenobarbitalu.
agranulocytoza, ataksja, bezdech, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, fenobarbital, hipowentylacja, krzywica, małopłytkowość, niedociśnienie, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, osteopenia, osteoporoza, padaczka, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przykurcz Dupuytrena, reakcja nadwrażliwości, rozedma śródmiąższowa, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie lekowe, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zaparcia, zespół bezdechu sennego, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości na leki przeciwpadaczkowe, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie gęstości mineralnej kości

rozedma śródmiąższowa

Powiązane wpisy

Fenobarbital – Działania niepożądane

Działania niepożądane – Luminalum 100 mg