ektopowy częstoskurcz węzłowy
Ektopowy częstoskurcz węzłowy (ang. junctional ectopic tachycardia, JET) to rodzaj arytmii nadkomorowej, która wywodzi się z węzła przedsionkowo-komorowego lub z tkanki przewodzącej w jego pobliżu. Charakteryzuje się szybką, regularną akcją serca (zwykle 120-250 uderzeń na minutę), wąskimi zespołami QRS oraz często występującym rozkojarzeniem przedsionkowo-komorowym.
Częstoskurcz ten może występować w dwóch głównych postaciach: wrodzonej (u dzieci) oraz nabytej (najczęściej pooperacyjnej). Postać wrodzona jest rzadka i często objawia się już w okresie noworodkowym, natomiast postać nabyta występuje głównie po zabiegach kardiochirurgicznych, zwłaszcza po korekcji wad wrodzonych serca, gdzie częstość występowania może sięgać 8-20%.
Mechanizm arytmii polega na wzmożonym automatyzmie komórek węzła przedsionkowo-komorowego lub jego okolicy. Czynnikami ryzyka są: manipulacje chirurgiczne w okolicy węzła AV, wydłużony czas krążenia pozaustrojowego, młodszy wiek pacjenta oraz podwyższone stężenie katecholamin. Diagnoza opiera się na zapisie EKG, gdzie obserwuje się częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS, niewidocznymi lub rozkojarzonymi załamkami P.
Leczenie obejmuje metody niefarmakologiczne (schładzanie ciała, optymalizacja parametrów hemodynamicznych, korekta zaburzeń elektrolitowych) oraz farmakoterapię (amiodaron jako lek pierwszego wyboru, esmolol, digoksyna, prokainamid). W ciężkich przypadkach stosuje się czasową stymulację przedsionkową lub w ostateczności ablację RF. Rokowanie zależy od formy częstoskurczu – postać pooperacyjna zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 24-72 godzin, podczas gdy postać wrodzona może być oporna na leczenie i zagrażać życiu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Runrapiq 300 mg
Landiolol, substancja czynna leku Runrapiq 300 mg, jest wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem (selektywność 255-krotnie wyższa względem beta2), stosowanym w leczeniu tachyarytmii nadkomorowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu dodatniego efektu chronotropowego katecholamin, co skutkuje zmniejszeniem częstości akcji serca, spowolnieniem przewodzenia w układzie bodźco-przewodzącym oraz wydłużeniem okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym. Landiolol charakteryzuje się szybkim początkiem i krótkim czasem działania, co potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących ponad 4400 pacjentów, w tym 1369 z tachyarytmiami nadkomorowymi oraz 3039 w profilaktyce okołooperacyjnego migotania przedsionków i kontroli hemodynamiki podczas procedur inwazyjnych. Efektywność leczenia oceniano na podstawie redukcji częstości akcji serca i konwersji do rytmu zatokowego, a także stabilizacji ciśnienia tętniczego.
adrenalina i noradrenalina, amina katecholowa, antagonista receptorów beta1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, blokada receptorów beta2, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz zatokowy, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwniedokrwienne, ektopowy częstoskurcz węzłowy, hipoglikemia, landiolol, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, ognisko ektopowe, Runrapiq, rytm zatokowy, tachyarytmia nadkomorowa, tachyarytmia pooperacyjna, układ bodźco-przewodzący serca, układ współczulny, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Właściwości farmakodynamiczne
Landiolol, będący wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem (selektywność 255-krotnie przewyższająca działanie na receptory beta2), charakteryzuje się unikalnym profilem farmakodynamicznym obejmującym szybki początek działania, krótki czas efektu oraz właściwości kardioprotekcyjne i przeciwniedokrwienne. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu dodatniego efektu chronotropowego katecholamin na serce, co skutkuje zmniejszeniem częstości akcji serca, redukcją spontanicznej aktywności ognisk ektopowych, spowolnieniem przewodzenia w układzie bodźcoprzewodzącym oraz wydłużeniem refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym. Landiolol jest szczególnie przydatny w szybkim i kontrolowanym leczeniu tachyarytmii nadkomorowych, w tym okołooperacyjnego migotania przedsionków, z możliwością natychmiastowego przerwania działania leku w razie potrzeby.
antagonista receptorów beta1-adrenergicznych, beta-adrenolityk, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstoskurcz zatokowy, działanie kardioprotekcyjne, działanie przeciwniedokrwienne, efekt hemodynamiczny, ektopowy częstoskurcz węzłowy, hipoglikemia, katecholamina, mięsień sercowy, napadowa tachyarytmia nadkomorowa, niedociśnienie tętnicze, ognisko ektopowe, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rytm zatokowy, tachyarytmia nadkomorowa, tachyarytmia pooperacyjna, układ bodźcoprzewodzący serca, układ współczulny, węzeł przedsionkowo-komorowy