zaburzenie organiczne

Zaburzenie organiczne to termin medyczny odnoszący się do zaburzeń psychicznych lub neurologicznych, które mają podłoże w fizycznych zmianach lub uszkodzeniach mózgu. W przeciwieństwie do zaburzeń funkcjonalnych, które nie wykazują widocznych zmian strukturalnych mózgu, zaburzenia organiczne charakteryzują się konkretną patologią, możliwą do zidentyfikowania poprzez badania obrazowe, histopatologiczne lub laboratoryjne.

Etiologia zaburzeń organicznych jest zróżnicowana i może obejmować urazy czaszkowo-mózgowe, procesy neurodegeneracyjne (jak choroba Alzheimera czy Parkinsona), choroby naczyniowe mózgu, infekcje OUN, nowotwory, zaburzenia metaboliczne, toksyczne uszkodzenia mózgu czy zmiany związane z procesem starzenia. Diagnostyka wymaga kompleksowego podejścia z wykorzystaniem badań neurologicznych, neuropsychologicznych oraz technik obrazowania mózgu.

Objawy zaburzeń organicznych mogą obejmować deficyty poznawcze (zaburzenia pamięci, uwagi, funkcji wykonawczych), zmiany osobowości, zaburzenia świadomości, halucynacje, urojenia oraz zaburzenia emocjonalne i behawioralne. Leczenie jest ukierunkowane przede wszystkim na przyczynę podstawową, jeśli jest możliwa do usunięcia, oraz na łagodzenie objawów poprzez farmakoterapię, rehabilitację poznawczą i wsparcie psychospołeczne.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl