leczenie dializacyjne
Leczenie dializacyjne to metoda leczenia nerkozastępczego stosowana u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek, gdy filtracja kłębuszkowa spada poniżej 15 ml/min/1,73 m². Procedura ta polega na usuwaniu z krwi szkodliwych produktów przemiany materii, nadmiaru wody oraz wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych.
Wyróżniamy dwie główne metody dializoterapii: hemodializę i dializę otrzewnową. Hemodializa wykorzystuje sztuczny filtr (dializator) i aparat do hemodializy, gdzie krew pacjenta przepływa poza organizmem i jest oczyszczana. Dializa otrzewnowa wykorzystuje otrzewną jako naturalną błonę półprzepuszczalną, a płyn dializacyjny wprowadzany jest do jamy otrzewnej.
Wskazania do rozpoczęcia leczenia dializacyjnego obejmują: przewlekłą chorobę nerek w stadium 5, objawy mocznicy, hiperkaliemię oporną na leczenie, kwasicę metaboliczną, przewodnienie niepoddające się leczeniu diuretycznemu oraz ciężkie nadciśnienie tętnicze. Kwalifikacja do odpowiedniej metody dializoterapii powinna uwzględniać stan kliniczny pacjenta, choroby współistniejące oraz preferencje chorego.
Powikłania leczenia dializacyjnego mogą obejmować problemy naczyniowe (w hemodializie), infekcje (szczególnie w dializie otrzewnowej), zaburzenia hemodynamiczne, niedożywienie, amyloidozę dializacyjną oraz zaburzenia psychospołeczne. Nowoczesne leczenie dializacyjne wymaga kompleksowej opieki multidyscyplinarnej, obejmującej nie tylko aspekty medyczne, ale również wsparcie psychologiczne i społeczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Micalcet 90 mg
Micalcet, zawierający cynakalcet w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc (HPT) u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych długotrwałej dializoterapii, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci od 3 roku życia. Lek stosuje się, gdy standardowe metody terapeutyczne nie zapewniają odpowiedniej kontroli HPT. Ponadto Micalcet jest zalecany w celu redukcji hiperkalcemii u dorosłych pacjentów z rakiem przytarczyc oraz pierwotną nadczynnością przytarczyc, zwłaszcza gdy stężenie wapnia w surowicy jest na tyle wysokie, że wskazana byłaby paratyreoidektomia, ale zabieg jest przeciwwskazany lub klinicznie niewłaściwy. Tabletki mają postać powlekaną, o jasnozielonym kolorze i różnych rozmiarach, zawierając odpowiednio 62,08 mg, 123,97 mg i 186,05 mg laktozy jednowodnej w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg cynakalcetu (chlorowodorku).
cynakalcet, dializoterapia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, laktoza jednowodna, leczenie dializacyjne, nietolerancja laktozy, parathormon, paratyreoidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, preparat wiążący fosforany, rak przytarczyc, schyłkowa niewydolność nerek, schyłkowe stadium choroby nerek, stężenie parathormonu, suplementacja witaminy D, tabletka powlekana, terapia złożona, wtórna nadczynność przytarczyc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Roztwór BicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l jest hipertonicznym roztworem do dializy otrzewnowej, stosowanym w leczeniu nerkozastępczym u pacjentów z mocznicą. Zawiera elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych: wapń 1,25 mmol/l, sód 134 mmol/l, magnez 0,5 mmol/l, chlorki 103,5 mmol/l, wodorowęglany 34 mmol/l oraz glukozę 83,25 mmol/l, z osmolarnością 357 mOsm/l i pH 7,4. Wodorowęglan jako bufor fizjologiczny zastępuje tradycyjne mleczany lub octany, co poprawia tolerancję dializy i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych metabolicznych. Stężenie wapnia 1,25 mmol/l zostało dobrane klinicznie, aby minimalizować ryzyko hiperkalcemii u pacjentów stosujących środki wiążące fosforany i suplementację witaminą D.
błona otrzewnowa, dializa otrzewnowa, elektrolity surowicy krwi, hiperkalcemia, kreatynina, leczenie dializacyjne, leczenie nerkozastępcze, mocznica, mocznik, osmolarność, parametry biochemiczne, resztkowa czynność nerek, roztwór dializacyjny, środki wiążące fosforany, suplementacja witaminy D, system buforujący, toksyny mocznicowe, ultrafiltracja, wodorowęglan