ból pochodzenia obwodowego

Ból pochodzenia obwodowego to doznanie bólowe wywołane uszkodzeniem lub dysfunkcją obwodowego układu nerwowego, czyli nerwów znajdujących się poza ośrodkowym układem nerwowym (mózgiem i rdzeniem kręgowym). Powstaje wskutek aktywacji nocyceptorów (receptorów bólowych) zlokalizowanych w tkankach obwodowych, takich jak skóra, mięśnie, stawy czy narządy wewnętrzne.

Mechanizm bólu obwodowego opiera się na przetwarzaniu bodźców uszkadzających przez wyspecjalizowane zakończenia nerwowe, które przekształcają energię bodźca (mechanicznego, termicznego lub chemicznego) w impulsy nerwowe. Te z kolei są przewodzone włóknami nerwowymi typu A-delta i C do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie drogami wstępującymi do wyższych ośrodków mózgowych.

Ból obwodowy można podzielić na nocyceptywny (związany z aktywacją receptorów bólowych przez czynniki uszkadzające tkanki) oraz neuropatyczny (wynikający z uszkodzenia lub choroby samego obwodowego układu nerwowego). Charakterystyczne cechy bólu obwodowego to często dobra lokalizacja, wyraźne powiązanie z czynnikiem wywołującym oraz pozytywna odpowiedź na standardowe leki przeciwbólowe w przypadku bólu nocyceptywnego.

Diagnostyka bólu pochodzenia obwodowego obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne, badania obrazowe oraz badania neurofizjologiczne. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (NLPZ, opioidy, leki adjuwantowe), blokady nerwów, metody fizykalne, interwencje chirurgiczne, a także techniki neuromodulacyjne w przypadkach opornych na leczenie.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl