chłoniak tarczycy
Chłoniak tarczycy to rzadka postać nowotworu złośliwego wywodzącego się z tkanki limfatycznej zlokalizowanej w gruczole tarczowym. Stanowi mniej niż 5% wszystkich nowotworów złośliwych tarczycy oraz około 2% chłoniaków pozawęzłowych. Najczęściej występującym typem jest chłoniak rozlany z dużych komórek B (DLBCL), stanowiący około 70% przypadków, następnie chłoniak strefy brzeżnej typu MALT (mucosa-associated lymphoid tissue).
Istnieje silny związek między rozwojem chłoniaka tarczycy a przewlekłym autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy (choroba Hashimoto). Pacjenci z chorobą Hashimoto mają 40-80 razy większe ryzyko rozwoju chłoniaka tarczycy w porównaniu do populacji ogólnej. Chłoniak tarczycy występuje częściej u kobiet (stosunek 3:1), zazwyczaj w średnim i starszym wieku (średnio 65-75 lat).
Klinicznie chłoniak tarczycy objawia się szybko powiększającą się, często asymetryczną masą w obrębie szyi, która może powodować objawy uciskowe jak duszność, dysfagia, chrypka czy ból. Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne, biopsję aspiracyjną cienkoigłową (BAC), badania immunohistochemiczne oraz obrazowanie (CT, MRI, PET-CT) w celu oceny zaawansowania choroby.
Leczenie zależy od typu histologicznego, stopnia zaawansowania i stanu ogólnego pacjenta. Podstawową metodą terapii jest immunochemioterapia (schemat R-CHOP dla DLBCL), czasem w połączeniu z radioterapią. W przypadku chłoniaków o niskim stopniu złośliwości możliwe jest zastosowanie wyłącznie radioterapii. Rokowanie jest generalnie korzystne, z 5-letnim przeżyciem około 90% dla chłoniaków o niskim stopniu złośliwości i 50-60% dla DLBCL.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hashimoto – Epidemiologia
Choroba Hashimoto, będąca autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy, jest najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy w krajach o odpowiedniej podaży jodu, z globalną częstością występowania około 7,5%, a w regionach o niskim i średnim dochodzie nawet 11,4%. Występuje znacznie częściej u kobiet (stosunek 4:1 do 15:1) i najczęściej diagnozowana jest w wieku 30-50 lat, choć może dotyczyć także dzieci, zwłaszcza w okresie dojrzewania. Choroba ma silne podłoże genetyczne (około 73% predyspozycji genetycznych) i jest związana z obecnością autoprzeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycowej (TPOAb) i tyreoglobulinie (TgAb). Epidemiologicznie choroba wykazuje zróżnicowanie geograficzne i etniczne, z wyższą zapadalnością u osób rasy białej oraz w krajach Ameryki Północnej i Europy Zachodniej. Roczna zapadalność wynosi 0,3-1,5/1000 osób, a częstość występowania dodatnich przeciwciał tarczycowych w populacji ogólnej waha się od 5% do 20%.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, badanie ultrasonograficzne, bielactwo, chłoniak tarczycy, cukrzyca typu 1, hashitoksykoza, hormon stymulujący tarczycę, hormon tyreotropowy, jawna niedoczynność tarczycy, lewotyroksyna, limfocytarne zapalenie tarczycy, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, miastenia gravis, niedoczynność tarczycy, podostre zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej, przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie, przerzuty do węzłów chłonnych, rak brodawkowaty tarczycy, subkliniczna niedoczynność tarczycy, twardzina układowa, tyreoidektomia, tyroksyna, zespół Downa, zespół Turnera - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hashimoto – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba Hashimoto, będąca autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy (AZT), jest jedną z głównych przyczyn niedoczynności tarczycy. Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie, najczęściej terapią zastępczą syntetycznym hormonem T4, znacząco poprawiają rokowanie i jakość życia pacjentów. Nieleczona niedoczynność tarczycy może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak hiperlipidemia, choroby serca, nadciśnienie tętnicze, depresja, a w skrajnych przypadkach śpiączka obrzękowa. Szczególnie istotne jest monitorowanie i kontrola niedoczynności tarczycy u kobiet w ciąży, aby zapobiec powikłaniom takim jak poronienie, przedwczesny poród czy stan przedrzucawkowy. Choroba Hashimoto ma charakter postępujący, ale przy regularnych kontrolach i leczeniu pacjenci mogą prowadzić długie i zdrowe życie.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, chłoniak tarczycy, choroba autoimmunologiczna, choroba Hashimoto, gruczoł tarczowy, leczenie radioaktywnym jodem, nadciśnienie tętnicze, niedobór hormonu tarczycy, niedoczynność tarczycy, nieleczona niedoczynność tarczycy, przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej, przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie, przerzuty do węzłów chłonnych, przeżycie całkowite, przeżycie wolne od nawrotu, przeżycie wolne od progresji, rak brodawkowaty tarczycy, śpiączka obrzękowa, stan przedrzucawkowy, stosunek neutrofili do limfocytów, terapia hormonalna, uczenie maszynowe, zróżnicowany rak tarczycy