zakrzepy żylne
Zakrzepy żylne, czyli zakrzepica żył głębokich (ZŻG), to stan chorobowy charakteryzujący się powstawaniem skrzepliny w układzie żylnym, najczęściej w żyłach kończyn dolnych. Proces ten wynika z aktywacji układu krzepnięcia w odpowiedzi na uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, zwolnienie przepływu krwi lub zwiększoną krzepliwość krwi (triada Virchowa).
Czynniki ryzyka rozwoju zakrzepów żylnych obejmują unieruchomienie, zabiegi operacyjne, urazy, nowotwory złośliwe, ciążę, połóg, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, hormonalną terapię zastępczą oraz wrodzone i nabyte trombofilie. Objawy kliniczne to ból, obrzęk, zaczerwienienie i zwiększona temperatura kończyny, choć u około 50% pacjentów przebieg może być bezobjawowy.
Diagnostyka ZŻG opiera się na ocenie prawdopodobieństwa klinicznego (skala Wellsa), oznaczeniu D-dimerów oraz badaniach obrazowych, przede wszystkim ultrasonografii dopplerowskiej. Leczenie obejmuje stosowanie antykoagulantów (heparyny drobnocząsteczkowe, antagoniści witaminy K, bezpośrednie doustne antykoagulanty), kompresjoterapię oraz w wybranych przypadkach trombolizę lub zabiegi interwencyjne.
Najgroźniejszym powikłaniem zakrzepicy żylnej jest zatorowość płucna, która może prowadzić do nagłego zgonu. Wśród odległych następstw wymienia się zespół pozakrzepowy manifestujący się przewlekłym bólem, obrzękiem, zmianami troficznymi skóry i owrzodzeniami. Profilaktyka przeciwzakrzepowa stosowana w grupach ryzyka ma kluczowe znaczenie w zmniejszeniu częstości występowania tej choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sulpiryd Hasco
Produkt leczniczy Sulpiryd Hasco zawiera sulpiryd w dawkach 50 mg, 100 mg oraz 200 mg w formie tabletek i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych. U pacjentów z fazą agresji lub pobudzenia, a także w przypadku hipomanii, małe dawki mogą nasilać objawy, co może wymagać łącznego stosowania leków uspokajających. W chorobie Parkinsona istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń pozapiramidowych i akatyzji, co może wymagać modyfikacji dawki lub terapii wspomagającej. Należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego, objawiającego się m.in. wzrostem temperatury, sztywnością mięśni i podwyższonym stężeniem kinazy kreatynowej (CPK), co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. U osób starszych obserwuje się zwiększoną wrażliwość na sulpiryd, manifestującą się niedociśnieniem ortostatycznym, nadmierną sedacją i objawami pozapiramidowymi, a także niewielkie zwiększenie ryzyka śmiertelności u pacjentów z otępieniem, co wyklucza stosowanie sulpirydu w tej grupie.
akatyzja, bradykardia, choroba Parkinsona, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, eliminacja nerkowa leku, hipokalemia, hipokaliemia, kinaza kreatynowa, neuroleptyk, niedociśnienie, niemiarowość komorowa, nudności, objawy odstawienia, otępienie, powikłanie neurologiczne, próg drgawkowy, sulpiryd, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wymioty, zaburzenia pozapiramidowe, zakrzepy żylne, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Dekstran – Wskazania do stosowania
Dekstran o średniej masie cząsteczkowej około 40 000, stosowany w stężeniu 10% (100 mg/ml), jest wykorzystywany głównie jako koloid zwiększający objętość krwi krążącej. Jego zastosowanie obejmuje leczenie wstrząsu hipowolemicznego wynikającego z rozległych oparzeń, krwotoków, urazów oraz zabiegów chirurgicznych. Dekstran 40 000 poprawia właściwości reologiczne krwi, co przeciwdziała nadmiernemu zagęszczeniu i wspomaga mikrokrążenie, a także pełni funkcję profilaktyczną w zapobieganiu powikłaniom zakrzepowo-zatorowym, zwłaszcza u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym oraz podczas krążenia pozaustrojowego. Preparat ten powinien być stosowany w warunkach szpitalnych, szczególnie w stanach wymagających szybkiego uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej i poprawy parametrów hemodynamicznych.
dekstran, dekstran 70, działanie przeciwzakrzepowe, hiperwiskozja, keratoconjunctivitis sicca, krążenie pozaustrojowe, mikrokrążenie, objętość krwi krążącej, oparzenia, perfuzja tkankowa, powikłania zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, właściwości reologiczne krwi, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia mikrokrążenia, zaburzenia przepływu krwi, zagęszczenie krwi, zakrzepy żylne, zapalenie rogówki i spojówki, zator płucny, zespół Sjögrena, zespół suchego oka